Jak powstrzymać hormonalne bóle głowy?
Wiele kobiet co miesiąc cierpi na silne bóle głowy. Przypominają one uderzenia młotka lub stukanie do drzwi i zwykle pojawiają się z jednej strony. Bywa, że towarzyszą mu nudności i zawroty głowy, a także nadwrażliwość na światło, dźwięk, a nawet zapach. Takie objawy mogą całkiem dezorganizować życie przez kilka dni.
Czym jest migrena menstruacyjna?
Dolegliwość tę nasilają wszelkie zaburzenia hormonalne. Ból może wówczas wywołać każda zmiana poziomu hormonów – zarówno spadek estrogenów, jak i wzrost poziomu progesteronu. Do niedawna uważano, że migrenowe bóle głowy są następstwem zmian w naczyniach krwionośnych w mózgu – ich nagłego skurczu, a następnie gwałtownego rozszerzenia. Obecnie mówi się, że za to „zamieszanie” w mózgu odpowiadają różne bodźce elektryczne i chemiczne, w tym hormonalne.
Kiedy pojawia się ból migrenowy?
Niektóre kobiety cierpią na migrenę tylko w czasie miesiączki (trwa ona zwykle do piątego dnia krwawienia). Inne miewają także ataki w całym okresie okołomenstruacyjnym.
Zdarza się, że pierwszy w życiu napad migreny pojawia się na początku ciąży. U pań, które doświadczyły go już wcześniej, bóle mogą się w tym okresie nasilać. W czwartym miesiącu ciąży zwykle ustępują, gdyż poziom estrogenów zostaje wyrównany.
Przykra niespodzianka może spotkać panie wchodzące w okres menopauzy i stosujące hormonalną terapię zastępcą: Hz niekiedy wywołuje migreny.
Jak można sobie pomóc?
Migrena nie jest banalną, przejściową dolegliwością, lecz złożoną chorobą, której nie wolno bagatelizować. Dotyczy to także migreny menstruacyjnej.
Niezależnie jednak od stosowania terapii można wiele zrobić, by uniknąć ataków bólu. Stwierdzono na przykład, że kobiety prowadzące regularny tryb życia lepiej radzą sobie z bólem. Oto, jak można sobie pomóc:
– trzymaj się planu dnia. Ataki migreny może wywołać spanie do późna w weekendy, przemęczenie, opuszczanie posiłków czy wszelkie inne zmiany w zazwyczaj unormowanym trybie życia,
– znajdź czas na relaks. Może to być joga, świadome rozluźnianie mięśni lub tzw. biofeedback. To rodzaj medytacji, która uczy, jak kontrolować napinanie mięśni, dzięki czemu naczynia krwionośne rozszerzają się (po krótkim treningu pod okiem fizykoterapeuty można go stosować samodzielnie),
– bierz magnez. Niektórzy specjaliści zalecają przyjmowanie codziennie 400-600 mg preparatu magnezowego z dodatkiem witaminy B6,
– spaceruj, biegaj, pływaj… po 40 minut 4-5 razy w tygodniu. Ćwiczenia mogą zmniejszać częstotliwość ataków bólu głowy i łagodzą stres, który nasila te dolegliwości,
– wyeliminuj z diety szkodzące ci produkty. Najbardziej znanymi produktami przyczyniającymi się do bólów migrenowych są: dojrzałe sery, wędliny z zawartością azotanów, czekolada, kofeina, alkohol (zwłaszcza czerwone wino), marynaty, cytrusy, banany, cebula oraz aspartam (słodzik).
Jak odpierać ataki migreny?
Często popełnianym błędem jest odwlekanie połknięcia tabletki przeciwbólowej do czasu, gdy ból staje się już bardzo intensywny. Dlatego już przy pierwszych objawach migreny trzeba wziąć niesterydowe leki przeciwzapalne (np. Ibuprofen, Naproksen).
Jeśli miewasz bóle cyklicznie, na początku miesiączki, zacznij zażywać środki przeciwbólowe dwa dni przed nią i kontynuuj ich przyjmowanie przez czas migreny. Lekarz pomoże ci dobrać odpowiedni środek, byś nie nadużywała leków dostępnych bez recepty (mogą powodować wtórne bóle głowy).
Gdy migreny pojawiają się według pewnego powtarzalnego schematu, pomóc może sztuczne podniesienie poziomu estrogenów. Lekarz może wtedy np. zalecić przyjmowanie estrogenu (beta-estradiolu 17) dwa razy dziennie, zaczynając na 2-3 dni przed miesiączką do 2-3 dnia menstruacji.
Jeżeli jednak trudno przewidzieć atak, poproś lekarza o rozpuszczalną tabletkę estrogenową. Wzięta doraźnie, powstrzyma proces powstawania bólu.
Jednym z nowszych, skuteczniejszych środków antymigrenowych są przepisywane na receptę leki z tzw. grupy triptantów. Bardzo szybko powstrzymują one ból głowy i nudności. Nie mogą ich jednak stosować osoby mające problemy z sercem (w takim przypadku pomocne są tzw. beta-blokery).