Zakup krzewów

Róże warto kupować w dobrym sklepie ogrodniczym, a najlepiej – u szkółkarza, aby mieć pewność, że są odpowiedniej jakości. Powinny mieć co najmniej 2-3 silne pędy (nie mogą być chore lub uszkodzone) i dobrze wykształcone korzenie. Skórka pędów powinna być gładka i niepomarszczona. Wosku, którym są one często zabezpieczane przed wysychaniem, nie musimy usuwać. Jeżeli kupujemy róże w pojemnikach, podłoże w doniczkach musi być wilgotne. Rośliny powinny być oznaczone etykietami z nazwą odmiany.

Pielęgnacja roślin

Róże potrzebują żyznej, dobrze przepuszczalnej i lekko kwaśnej gleby. Zanim je posadzimy, ziemi należy nawieźć kompostem lub rozłożonym obornikiem. W pierwszym roku po posadzeniu róż nie nawozimy. Od drugiego roku, po cięciu, gdy w maju pąki zaczynają rosnąć, stosujemy nawóz mineralny wieloskładnikowy w dawkach zalecanych przez producenta. Następnie możemy dla wzmocnienia roślin zastosować po pierwszym kwitnieniu nawóz płynny. Unikamy jakiegokolwiek nawożenia od połowy lipca – pędy muszą dokładnie zdrewnieć, aby róże dobrze przezimowały. Co 3-4 lata należy dostarczyć krzewom nawóz organiczny – obornik lub kompost.
Wiosną krzewy róż należy przyciąć ostrym, nie miażdżącym pędów sekatorem. Przez całe lato i jesień róże podlewamy dosyć obficie, szczególnie w okresie suszy, ale unikamy moczenia liści i kwiatów. Może to bowiem spowodować, że roślina zacznie chorować. Róże dobrze znoszą niedobór wody, ale słabiej wówczas rosną i kwitną.

Bardzo ważnym zabiegiem jest usuwanie przekwitłych kwiatów i kwiatostanów. Poprawia ono nie tylko estetykę roślin, ale też pobudza je do wypuszczania nowych pędów, które szybko zakwitną.
Przed zimą róże w ogrodzie obsypujemy ziemią i warstwą kory (10 cm) – taki kopczyk ochroni korzenie przed przemarznięciem. Pędy róż pnących i piennych najlepiej okryć matami słomianymi lub tekturą falistą. Okrycie zdejmujemy około połowy kwietnia, gdy minie niebezpieczeństwo mrozów.

Sadzenie róż w donicach

Na dno donicy sypiemy drenaż z keramzytu lub żwiru. Potem wypełniamy podłożem dla róż lub mieszaniną kory, odkwaszonego torfu i piasku (w proporcjach 1:1:1). Dodajemy także nawozu o długotrwałym działaniu. Duże pojemniki mogą cały rok stać na zewnątrz, ale od środka musimy je wykleić styropianem, bo inaczej korzenie przemarzną. Na zimę zabezpieczamy je też z zewnątrz, na przykład matą słomianą, a krzew obsypujemy u nasady kopczykiem z kory.

Sadzenie róż w ogrodzie

Krzewy kupowane w pojemnikach możemy sadzić przez cały sezon – od wiosny (maj) do jesieni (wrzesień). Natomiast krzewy sprzedawane z odsłoniętymi korzeniami łatwiej przyjmą się posadzone jesienią, więc raczej unikajmy sadzenia ich wiosną. Wybierzmy dla róż słoneczne lub półcieniste miejsce, osłonięte od wiatru. Większość odmian wymaga żyznej, przepuszczalnej i lekko kwaśnej gleby o pH 6,5. Przed sadzeniem ziemię należy nawieźć kompostem lub rozłożonym obornikiem.
Na przekopanym na głębokość dwóch szpadli zagonie robimy duże dołki (ok. 30-50 cm). Na dno każdego kładziemy jeszcze ok. 3-5 l kompostu. Przed sadzeniem korzenie róż bardzo delikatnie skracamy, usuwając te z nich, które są uszkodzone. Następnie wkładamy roślinę do dołka. Zasypujemy dołek, następnie mocno udeptujemy ziemię wokół krzewu, podlewamy obficie i formujemy kopczyk wysokości 20-30 cm.

Co może zagrozić różom?

Mączniak prawdziwy – na całej roślinie pojawia się biały mączysty nalot, świadczący o chorobie grzybowej. Rozwijająca się na powierzchni liści grzybnia sprawia, że róża wygląda jak posypana mąką.

Czarna plamistość – pojawiające się na liściach fioletowo-brunatno-czarne plamy powodują szybkie żółknięcie liści i ich opadanie.

Rdza róży – najczęściej późnym latem pojawiają się na dolnej stronie liści bardzo drobne pomarańczowe punkciki z tworzącymi się zarodnikami letnimi. Następnie do jesieni ciemnieją i tworzą się w nich zarodniki zimowe. Na górnej stronie liście mają żółto-czerwone plamy.

Mszyce – pojawiają się masowo szczególnie na młodych pędach i pąkach przez całe lato do późnej jesieni. Opanowane organy ulegają zniekształceniom.

Przędziorek chmielowiec – maleńkie białawo-żółte, brunatne lub czerwone pajączki żerują zwykle na dolnej stronie liści, snując przy tym białe niteczki przędzy. Liście mają drobne żółte plamki, początkowo tylko wzdłuż nerwów. Potem cała powierzchnia liścia staje się marmurkowata.

Skoczek różany – jest to mały (ma ok. 3 mm długości) skaczący pluskwiak, wysysający soki z rośliny. Chowa się na dolnej stronie liścia, który jest pokryty białawymi, nieregularnymi plamkami.

Wciornastek różówek – powoduje zmianę barwy i silne zniekształcenia kwiatów.

Post Jak uprawiać miniaturowe róże? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać anturium?

Anturium to kwiat często goszczący na naszych parapetach. Liczy blisko 850 gatunków, a więc do wyboru mamy wiele odmian, na przykład: Anthurium andraeanum, Anthurium crystallinum, czyli anturium powabne, Anthurium forgetii, Anthurium leuconeurum, Anthurium magnificum, Anthurium nymphaeifolium, Anthurium polyschistum, Anthyrium regale, Anthurium scandens, czyli anturium pnące, Anthurium scherzerianum, Anthurium veitchii czy Anthurium warocqueanum.

Mimo skomplikowanych nazw uprawa tych roślin wcale nie jest wielkim wyzwaniem, trzeba tylko wiedzieć, jak je pielęgnować.

Uprawa anturium – najważniejsze zasady

Pielęgnacja anturium w niektórych aspektach uzależniona jest od tego, na jaką odmianę rośliny się zdecydujemy. Jeśli posiadamy gatunek o ozdobnych kwiatostanach, musimy zapewnić roślinie wysoką wilgotność powietrza, a także wysoką temperaturę otoczenia.

Musimy jednak liczyć się z tym, że hodowane w mieszkaniu rośliny kwitną rzadko, a gdy już kwiatostany się pojawiają, są zwykle zdeformowane i nie tak piękne, jak powinny. Jeśli więc zależy nam na walorach dekoracyjnych, lepiej zdecydować się na gatunki, które posiadają ozdobne nie kwiaty, ale liście, gdyż ich uprawa domowa jest zdecydowanie łatwiejsza i bardziej efektywna.

Anturium musi mieć podłoże z mieszaniny torfu, ziemi liściowej, kompstu i kawałków rozkładającego się drewna albo węgla drzewnego. Dobrze jest też dodać do tej mieszaniny niewielką ilość piasku. Jeśli zaś posiadamy gatunek epifityczny, nie musimy zapewniać roślinie podłoża, wystarczy spękana kora. Rośliny muszą mieć jasne i ciepłe stanowisko, ale nie powinny być bezpośrednio wystawione na działanie słońca. Nie lubią również wietrzenia.

Systematycznie musimy okładać pędy rośliny świeżym torfem, który musi mieć stałą wilgotność. Również powierzchnia podłoża powinna być obłożona torfem.
Musimy pamiętać o tym, że anturium nie znoszą mrozu i mają na niego znikomą odporność.

Pielęgnacja anturium

Rośliny te muszą być obficie podlewane. Lubią też zraszanie liści, ale tylko miękką, najlepiej przegotowaną wodą, niezbyt zimną, najlepiej o temperaturze pokojowej. Musimy bardzo uważać, by nie zraszać kwiatostanów, gdyż skutkuje to pojawieniem się na nich nieestetycznych brązowych plam.

Jeśli chodzi o nawożenie, to jest ono w znacznej mierze uzależnione od rodzaju podłoża. Ogólnie jednak dawki nawozów nie powinny być wielkie. Anturium lubi nawożenie gnojownicą.

Roślina powinna mieć zapewnioną stałą temperaturę nie niższą niż 22 stopnie, w nocy nie mniej niż 16 stopni. Musimy też wiedzieć, że okres spoczynku zaczyna się jesienią i trwa do początku zimy. Nie powinniśmy wówczas podlewać rośliny zbyt obficie, a także zbyt często jej zraszać. Temperatura w tym okresie powinna wynosić 16-20 ºC.
Anturium nie powinno się zbyt często przesadzać, optymalna częstotliwość to co 3-4 lata.

Rozmnażanie anturium

Rośliny te rozmnaża się z nasion albo poprzez odrosty, jednak odmiany uprawna rozmnaża się tylko metodą wegetatywną. Musimy jednak wiedzieć, że uzyskanie nasion samodzielnie jest praktycznie niemożliwe, gdyż w ogóle jest to bardzo trudne z tego powodu, że rośliny te trudno się zapylają. Tylko jeden gatunek spośród wszystkich jest odmianą samopylną i jest to odmiana Anthurium scandens.

Post Jak hodować anturium? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać hortensję?

Hortensja to dość często spotykany w naszych ogrodach krzew, który pochodzi z Azji. Jest to roślina, której wysokość może sięgać 1,5 metra, a liście są owalne, ciemnozielone i gęsto rozmieszczone na łodydze. W niektórych odmianach dodatkowo mogą mieć jasne przebarwienia. Hortensja kwitnie na biało, różowo lub niebiesko, a jej kwiaty są bardzo dekoracyjne dzięki temu, że są zebrane w kuliste pęki, których wielkość może dochodzić do nawet 25 centymetrów.

W naszym klimacie hortensje uprawia się także w doniczkach, zaś posadzone w ogrodzie kwitnie od końca czerwca aż do pierwszych przymrozków, dlatego warto uprawiać tę roślinę, gdyż długo można cieszyć się jej pięknymi kwiatami.

Wymagania hortensji

Roślina ta nie jest raczej odporna na mróz, dlatego najlepiej czuje się w klimacie morskim. Lubi dużą wilgotność i nie znosi nadmiernego nasłonecznienia, więc koniecznie musimy jej zapewnić takie warunki. Jeśli hodujemy ją w ogrodzie, w okresie zimy musimy osłonić ją przed mrozem, ponieważ kwiaty pojawiają się na zeszłorocznych pędach, dlatego nie możemy dopuścić do ich obumarcia. Nie wolno również zbyt mocno przycinać rośliny, należy to robić bardzo umiarkowanie.

Jeśli chodzi o wymagania co do podłoża, to gleba dla hortensji musi być zdecydowanie żyzna. Najlepiej zdecydować się na próchniczną o kwaśnym odczynie. Odczyn gleby ma wpływ na kolor kwiatów. Jeśli zależy nam, by miały one odcień czerwonawy, musimy zadbać o to, by podłoże było bardziej kwasowe, zaś gleba zasadowa skutkuje niebieskim zabarwieniem kwiatów.

W okresie czerwca i lipca roślina musi być systematycznie nawożona. Najlepiej robić do co 10 dni płynnym nawozem wieloskładnikowym z dużą zawartością azotu. Nawóz należy rozcieńczyć wodą. Pod koniec lipca przechodzimy do nawożenia nawozami fosforowymi i potasowymi, co ma trwać do początku września. Wówczas powinniśmy zaprzestać nawożenia hortensji, a także ograniczyć częstotliwość podlewania jej, ponieważ pędy muszą mieć czas zdrewnieć przed zimą.

Rozmnażanie hortensji

Hortensje stosunkowo łatwo rozmnaża się z sadzonek pobranych z bocznych pędów. Należy jednak zadbać o odpowiednio wysoką temperaturę, nie mniejszą niż 18 stopni, ale też nie większą niż 20, ponieważ w innych warunkach sadzonki mogą ukorzeniać się znacznie dłużej albo nie ukorzenić się w ogóle.

Post Jak uprawiać hortensję ogrodową? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać oleandry?

Są to dość często spotykane u nas rośliny, które prezentują się bardzo wdzięcznie i są stosunkowo łatwe w uprawie, trzeba tylko wiedzieć, jak o nie dbać. Najlepiej prezentują się w dużych donicach w mieszkaniu lub na zewnątrz, można je też przez cały rok hodować w domu, a latem wynosić na przykład na balkon.

Kwiaty oleandra mogą być różowe, czerwone i białe i wyróżniają się pięknym zapachem, który szczególnie intensywny jest wieczorem. Jednak również sama forma oleandra, a także jego liście prezentują się bardzo pięknie i nadają egzotyczny wygląd naszemu wnętrzu lub balkonowi.

Uprawa oleandrów

Oleandry wymagają dużej ilości światła i musimy liczyć się z tym, że jeśli jej im nie zapewnimy, nie zakwitną (jeśli więc nasza roślina nie chce kwitnąć, właśnie niedobór światła może być tego przyczyną). W naszym klimacie nie można ich hodować bezpośrednio w ziemi, ale jeśli nam na tym zależy, w okresie letnim możemy je wkopać w ziemię wraz z donicą. W mieszkaniu najlepiej umieścić je w miejscu przewiewnym, gdzie będą mieć dostęp świeżego powietrza, gdyż bardzo to lubią.

Najlepszym podłożem dla oleandrów jest gleba gliniasta i musimy pamiętać o tym, by od razu posadzić roślinę w dużej donicy. Ma to na celu nie tylko umożliwienie jej swobodnego rozrostu korzeni, ale też uniknięcie przesadzania w dalszych latach, gdyż oleandry źle to znoszą i łatwo można w ten sposób zniszczyć roślinę.

Jeśli chodzi o podlewanie, to powinno być obfite (ale oczywiście bez przesady) i regularne.

Rozmnażanie oleandrów

Oleandry rozmnaża się stosunkowo łatwo. Najlepiej robić to poprzez pobranie sadzonek z wierzchołków pędów. Najszybciej ukorzeniają się wczesną wiosną i latem, gorzej jesienią. Pobrane pędy należy umieścić w pojemniku z letnią wodą bądź w doniczce z ziemią albo perlitem. Co ważne, zrobione w ten sposób sadzonki najprawdopodobniej zakwitną jeszcze w tym samym roku, gdyż oleandry kwitną już wtedy, gdy są bardzo małe.

Rośliny te można rozmnażać również z nasion, ale wówczas trzeba dłużej czekać na kwiaty. Nasiona wysiewa się w kwietniu, zgodnie z zaleceniami producenta.

Post Jak hodować oleandry? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Męczennica cielista

Męczennica cielista, czyli Passiflora incarnata, to roślina pożądana przez wszystkich miłośników roślin, zwłaszcza tych niebanalnych, egzotycznych i wspaniale prezentujących się pnączy.

A są one naprawdę imponujące – białe lub różowe o odcieniu łososiowym, przy czym często posiadają pasma innych kolorów, a ponadto kwiaty te są duże – mają wielkość od 7 do 9 centymetrów. Jeśli roślina jest dobrze pielęgnowana, kwitnie bardzo obficie.

Uprawa męczennicy cielistej

Ten gatunek męczennicy jest u nas uprawiany rzadko, ponieważ potrzebuje specjalnej dbałości, dlatego na pewno nie jest to roślina przeznaczona dla osób mało cierpliwych i takich, które nie za dobrze znają się na ogrodnictwie, łatwo ją bowiem zniszczyć.

Raczej nie da się jej uprawiać w mieszkaniu, najlepiej zdecydować się na hodowlę w szklarni. Jeśli przyjdzie nam do głowy, by trzymać ją na zewnątrz, na okres zimy będziemy musieli dokładnie okryć ją gałęziami świerkowymi albo słomą, tworząc chochoła jakie zwykle okrywają krzewy róż.

Ta męczennica wprawdzie jest bardziej odporna na mróz niż inne gatunki, jednak jej pędy nadziemne często obumierają w czasie zimy, zaś wiosną roślina odbija od korzeni, przez co jej wygląd nie jest bardzo imponujący.

Post Jak uprawiać męczennicę cielistą? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Męczennica błękitna to efektowna, ale i wrażliwa na warunki atmosferyczne roślina

Męczennica błękitna, zwana inaczej zwyczajną albo modrą, czyli Passiflora caerulea, to jeden z popularniejszych gatunków passiflor, jakie możemy u nas spotkać. Zwykle hodujemy ją w mieszkaniach albo szklarniach, a w okresie późnej wiosny, lata i wczesnej jesieni trzymamy je na zewnątrz, najczęściej na balkonach, gdzie pięknie oplatają poręcz.

W naszym środowisku i w warunkach uprawy pnącze to zwykle nie przekracza 3 metrów długości, ale w swoim naturalnym środowisku zwykle dorasta do 10 metrów. Najbardziej zwracają uwagę jednak kwiaty, które w przypadku tego gatunku są niebieskofioletowe (rzadziej różowe lub czerwone) i cechują się oryginalną budową, co wyróżnia męczennice spośród innych kwiatów, nawet tych egzotycznych.

Uprawa męczennicy błękitnej

W naszym klimacie męczennicę błękitną, podobnie jak inne, hoduje się w doniczkach. Co prawda można roślinę latem wraz z donicą wkopać w ziemię, ale zazwyczaj spotyka się męczennice znajdujące się w oknach lub na balkonach. Koniecznie muszą mieć stanowisko mocno nasłonecznione, lubią też ciepło, z powodzeniem mogą więc znajdować się w pełnym słońcu. Musimy jednak pamiętać, że jeśli trzymamy męczennicę błękitną w domu, musimy zapewnić jej dużą dawkę świeżego powietrza, a także nie możemy jej narażać na zbyt wysokie temperatury, do których nie jest przyzwyczajona, lepiej więc nie przekraczać 21°C. Zimą natomiast męczennica musi znajdować się w jasnym i chłodnym pomieszczeniu, najlepiej o temperaturze 5°C.

Roślina ta nie lubi również suchego powietrza, dlatego jeśli trzymamy ją w mieszkaniu, powinniśmy ją często zraszać, najlepiej 2-3 razy w tygodniu, używając do tego zimnej wody. Jeśli przyjdzie nam do głowy nabłyszczyć jej liście specjalnym preparatem, lepiej tego nie róbmy, gdyż może to zaszkodzić roślinie.
Jeśli chodzi o podlewanie, to latem roślina musi być podlewana obficie, tak, jak tego potrzebuje, gdyż nie możemy dopuścić do przesuszenia podłoża. Zimą podlewanie należy ograniczyć do częstotliwości co 7-10 dni.

Poza tym musimy koniecznie zapewnić męczennicy odpowiednie podparcie, najlepiej w postaci specjalnej konstrukcji, na przykład ramki. Musimy dbać, by pędy nie oplatały się o siebie nawzajem, bo osłabia to roślinę, a także powinniśmy ją przycinać, by się nadmiernie nie rozkrzewiała, gdyż to wpływa na słabsze kwitnienie. Również korzenie nie powinny się nadmiernie rozrastać, dlatego męczennicę błękitną przesadza się tylko w dwóch pierwszych latach jej życia. Potem nie przesadzajmy już jej, w zupełności wystarczy wymiana wierzchniej warstwy ziemi w donicy.

Odpowiednio pielęgnowana, męczennica kwitnie przez całe lato, jednak pojedyncze kwiaty kwitną zaledwie dobę. Dlatego jeśli chcemy cieszyć się tymi pięknymi kwiatami cały czas, musimy zadbać, według wskazówek opisanych wyżej, by kwitnienie było mocne.

Rozmnażanie

Męczennicę można stosunkowo łatwo rozmnażać, poprzez podział bryły korzeniowej lub – co jest bezpieczniejsze dla rośliny matecznej – pędy półzdrewniałe. Najlepiej, by ich długość wynosiła 15 centymetrów i by posiadały co najmniej 3 liście. Pędy po obcięciu należy zanurzyć w ukorzeniaczu przeznaczonym do roślin półzdrewniałych, a następnie umieścić w doniczce z mieszaniną piasku i ziemi. Doniczkę należy umieścić w ciepłym, ale nie bezpośrednio nasłonecznionym miejscu. Sadzonkę  należy często i obficie podlewać, ale oczywiście bez przesady, nie można doprowadzić do jej zgnicia.

Post Jak hodować męczennicę błękitną? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać męczennicę?

Męczennice, czy passiflory, nie są bardzo popularne w naszym kraju i zwykle hodują je jedynie pasjonaci roślin i tego konkretnego gatunku. Wyróżniamy ich około 500, przy czym trzeba wiedzieć, że jest to pnącze tropikalne, wywodzące się się z Ameryki podzwrotnikowej, więc rośliny te wymagają odpowiedniej opieki, z czym pewnie nie każdy będzie w stanie sobie poradzić.

Najczęściej spotykanym gatunkiem męczennicy jest passiflora incarnata, czyli cielista, którą często możemy znaleźć w sklepach ogrodniczych. Roślina ta jest łatwiejsza w uprawie niż jej siostry, ale trzeba przyznać, że – mimo iż jest niezaprzeczalnie piękna – jest to jedna z mniej imponujących odmian. Inne gatunki, o jakich kupno i hodowlę możemy się pokusić, to: męczennica błękitna, zwana też modrą (nazwa właściwa: Passiflora caerulea), męczennica groniasta (Passiflora racemosa), męczennica jadalna (Passiflora edulis), męczennica miękka (Passiflora mollissima), męczennica olbrzymia (Passiflora quadrangularis), męczennica wawrzynolistna (Passiflora laurifolia), a także Passiflora amalocarpa, Passiflora amethystina, Passiflora aurantia, Passiflora capsularis, Passiflora citrina, Passiflora coccinea, Passiflora foetida, Passiflora helleri, Passiflora holosericea, Passiflora karwinskii, Passiflora ligularis, Passiflora mucronata, Passiflora murucuja, Passiflora pinnatistipula, Passiflora serratifolia, Passiflora tarminiana, Passiflora tenuifila, Passiflora tripartita, Passiflora tulae, Passiflora vitifolia, Passiflora yucatanensis. Niektóre męczennice możemy hodować tylko jako rośliny ozdobne, ale inne posiadają jadalne owoce, które są dodatkowym argumentem przemawiającym za hodowlą tych niezwykłych roślin.

Uprawa męczennicy

Rośliny te najlepiej czują się w pełnym słońcu, możemy je więc umieścić w oknie wychodzącym na południe, na balkonie czy bezpośrednio na podwórku, w dużych donicach. Rośliny lubią ciepło, zatem nie musimy się martwić, że słońce i ciepło im zaszkodzą.

Podłoże powinna stanowić mieszanina ziemi liściowej i darniowej z dodatkiem torfu i piasku, wszystko w takich samych proporcjach.

Musimy pamiętać o tym, by pod koniec okresu spoczynku, czyli wczesną wiosną, skrócić pędy rośliny o 1/3 długości. Natomiast podczas okresu wegetacji musimy dbać, by pędy nie oplatały siebie wzajemnie, ponieważ znacznie osłabia to roślinę i przyczynia się do słabszego kwitnienia oraz owocowania (u roślin wydających owoce jadalne).

Rozmnażanie męczennicy

Ciężko jest rozmnażać męczennice z nasion i dotyczy to wszystkich gatunków, przede wszystkim dlatego, że uzyskane w ten sposób rośliny są słabe i gorzej rosną, częściej także są atakowane przez choroby i szkodniki, zatem stosunkowo łatwo można je stracić.

Najkorzystniejszym sposobem rozmnażania jest podział bryły korzeniowej: roślinę należy wykopać, a następnie rozerwać ją na mniejsze sadzonki w taki sposób, by każda miała korzenie. Oczywiście musimy bardzo uważać, by ich nie uszkodzić, zarówno podczas podziału, jak i wsadzania sadzonek do ziemi.

Dobrym sposobem jest również rozmnażanie męczennic poprzez sadzonki pędowe, jednak muszą to być pędy półzdrewniałe, posiadające co najmniej 3 liście. Pędy należy oberwać lub odciąć nożem, usunąć im wąsy czepne i wsadzić do doniczki z ziemią (wcześniej dobrze jest zanurzyć końcówkę pędu w ukorzeniaczu przeznaczonym do roślin półzdrewniałych). Ukorzeniania przebiegnie sprawniej, gdy sadzonki będziemy trzymać w cieple, najlepiej w temperaturze 25-30 °C.

Post Jak hodować męczennicę? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać astry?

Wyróżniamy około 250 gatunków astrów, a więc mamy do wyboru sporo rodzajów tych kwiatów jeśli chcemy je uprawiać, w dodatku niemal wszystkie doskonale czują się w umiarkowanym klimacie, w którym występują naturalnie. Większość gatunków ma bardzo dekoracyjne kwiaty, dlatego często możemy je spotkać w przydomowych ogródkach i na rabatach i wcale nie poprzestajemy tylko na znanym i chętnie wybieranym gatunku zwanym gawędką.

Astry można również spotkać w ich naturalnym środowisku, gdzie rosną dziko i jest ich wiele gatunków, m.in. aster alpejski, drobnokwiatowy, aster lancetowaty, aster nowoangielski, aster nowobelgijski, aster solny czy aster wierzbolistny. Nazwa “aster” wywodzi się od starogreckiego słowa oznaczającego gwiazdę, co stanowi nawiązanie do kształtu koszyczka kwiatowego astrów.

Uprawa astrów

Astry to rośliny bardzo łatwe i wdzięczne w uprawie. Najlepiej czują się w pełnym słońcu albo półcieniu, wtedy najlepiej rosną. Muszą mieć żyzną i przepuszczalną ziemię, a także należy dbać o utrzymanie stałej wilgotności podłoża.

Jeśli hodujemy wysokie odmiany astrów, musimy koniecznie zapewnić roślinom podpórki, gdyż bez tego mogą łamać się z powodu nawet niewielkiego wiatru albo nawet pod własnym ciężarem, a poza tym na pewno będą się nieestetycznie uginać.

Kiedy astry przekwitną, powinniśmy przyciąć je przy samej ziemi.

Przez cały czas musimy zwracać uwagę na to, czy roślin nie atakuje mączniak prawdziwy, ślimaki albo mszyce, ponieważ szkodniki te często niszczą astry.

Rozmnażanie astrów

Rośliny te stosunkowo łatwo rozmnaża się poprzez podział, trzeba jednak dokonywać tego jesienią. Możemy również rozmnażać je wiosną, ale wówczas należy to zrobić poprzez zdrewniałe sadzonki.

Post Jak hodować astry? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Aby nasze rośliny ozdobne zachwycały wszystkich swoją urodą musimy pamiętać o kilku cennych wskazówkach.

Rzeczą oczywistą jest, że inaczej dbamy o rośliny pokojowe a inaczej o balkonowe i ogrodowe. Nasze domowe kwiaty w okresie letnim zajmują zazwyczaj te same stanowiska, na których znajdowały się w ciągu całego roku. Trzeba jednak zwrócić na nie szczególną uwagę, gdyż niektórym roślinom szkodzi nadmiar światła słonecznego, którego o tej porze roku przecież nie brakuje. Ich różne wymagania w odniesieniu do promieni świetlnych związane są z miejscem naturalnego występowania, inne potrzeby mają rośliny występujące w lasach tropikalnych, inne rosnące w strefie umiarkowanej a jeszcze inne na pustyni.

Dlatego też powinniśmy przed nadmiernym oświetleniem chronić: zielistki, begonie, bluszcze, skrzydłokwiaty, paprocie oraz filodendrony, gdyż w przeciwnym razie mogą powstać na liściach rany pooparzeniowe, które spowodują żółknięcie a w ostateczności ich opadanie i zniszczenie rośliny.

Natomiast kwiaty, które są najodpowiedniejsze do tego, by ozdabiać okna południowe to przede wszystkim kaktusy, wilczomlecze oraz niektóre gatunki palm, np. palma kokosowa czy daktylowiec. Warto jednak wiedzieć, że nawet dla nich zbyt silne słońce w upalne dni może być szkodliwe i spowodować czerwienienie liści i pędów.

Post Jak pielęgnować kwiaty w lecie? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Cyneraria to efektowna roślina jednoroczna, niezbyt wymagająca, jeżeli chodzi o pielęgnację. Najlepiej kupować ją na wiosnę – wówczas jesteśmy w stanie zapewnić jej odpowiednią dla długiego kwitnienia, niską temperaturę.

Cyneraria (Senecio cruentus), znana też pod nazwą starzec popielnik, jest wspaniale kwitnącą rośliną, pojawiającą się w kwiaciarniach już na przedwiośniu.

W chłodnych pomieszczeniach, o temperaturze niższej niż temperatura pokojowa, może kwitnąć nawet 4-6 tygodni, a ponieważ jest rośliną jednoroczną, po przekwitnięciu należy ją wyrzucić.

Cyneraria – jak o nią dbać?

• Stanowisko dla cynerarii

Cyneraria, piękna roślina, wspaniale i długo kwitnąca, wymaga stanowiska jasnego – wówczas będzie rosła najlepiej i najefektowniej wyglądała.

• Temperatura dla cynerarii

Aby kwitła długo, potrzebuje temperatury raczej niskiej – najlepiej 8-10°C. Jeżeli będziemy ją hodować w temperaturze pokojowej – szybko przekwitnie.

• Podlewanie cynerarii

Roślina ta wymaga podlewania regularnego i dość obfitego. Należy sprawdzać wilgotność gleby w doniczce i podlewać cynerarię w razie potrzeby.

• Nawożenie cynerarii

Rośliny tej nie musimy nawozić.

• Rozmnażanie  cynerarii

Rozmnażanie cynerarii możliwe jest tylko w szklarniach, w odpowiednich warunkach. Rozmnaża się ją wówczas z nasion.

• Szkodniki i choroby atakujące cynerarię

Jeżeli hodujemy cynerarię w ciepłym mieszkaniu, możliwe, że bardzo szybko zaatakują ją albo mszyce, albo mączliki. Zwalczanie ich – nawet jeżeli użyjemy najlepszych preparatów chemicznych – może być trudne, gdyż szkodniki kryją się w kątach liści. Zaatakowaną roślinę najlepiej będzie więc, niestety, wyrzucić.

Post Jak dbać o cynerarię? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.