Jak uprawiać patisony i cukinie?

Cukinia to warzywo mające wiele zastosowań w naszej kuchni, ale zwykle wolimy kupować te warzywa w sklepie czy na bazaru. Jest to na pewno spowodowane w wielu przypadkach tym, że wydaje nam się, iż cukinie hoduje się trudno i trzeba im zapewnić specjalne warunki, na czele ze szklarnią. Tymczasem nie jest to prawda i warzywo to uprawia się bardzo łatwo, tak samo zresztą jak patisony.

Te z kolei warzywa nie są u nas bardzo popularne, zwykle widujemy je jedynie w sklepach w słoikach, ale nic nie stoi na przeszkodzie, byśmy je samodzielnie wyhodowali i przekonali się, jakie mogą być smaczne gdy zerwiemy je kiedy jeszcze będą bardzo młode i świeże.

Wymagania roślin

Cukinie i patisony nie mają wielkich wymagań, jeśli chodzi o uprawę. Preferują glebę o odczynie obojętnym, żyzną, próchniczą i przepuszczalną, ale jeśli w naszym przydomowym ogrodzie warzywnym znajduje się inna, wcale nie oznacza to, że nie możemy hodować tych warzyw.

Musimy tylko pamiętać, by zapewnić im odpowiednie stanowisko – słoneczne i osłonięte od wiatru,  a także muszą mieć odpowiednio dużo miejsca, nie powinny znajdować się bliżej siebie niż 80 centymetrów, co należy koniecznie uwzględnić podczas sadzenia.

Uprawa

Patisony i cukinie można siać do gruntu, co powinniśmy zrobić w drugiej połowie maja, albo z rozsady. Jeśli wybieramy tę pierwszą opcję, powinniśmy umieszczać w dołkach w ziemi po 2-3 nasiona, zaś kiedy wykiełkują, pozostawić tylko jedną siewkę, oczywiście najbardziej dorodną, pozostałe zaś usunąć, bo nie mogą rosnąć tak blisko siebie. Jeśli zaś wybierzemy uprawę z rozsady, nasiona powinniśmy wysiać odpowiednio wcześniej, by w połowie maja, gdy przypada czas przesadzania rozsady na stałe miejsce, siewki były już odpowiednio duże. Oczywiście jeśli wybierzemy uprawę z rozsady, szybciej doczekamy się plonów niż z nasion.

Ponieważ rośliny te szybko rosną, musimy im zapewnić odpowiednio dużą ilość wody, a także składników odżywczych. Jeśli występują skąpe opady, konieczne może się okazać podlewanie roślin, zaś jeśli to sobie odpuścimy, owoce będą znacznie mniej dorodne. Jeśli chodzi o nawóz, to powinniśmy o tym pomyśleć wcześniej, ponieważ już jesienią musimy na grządkach, na których planujemy wiosną uprawiać te rośliny, musimy rozmieścić obornik. Możemy również uprawiać rośliny na pryzmie kompostowej, ale uznaje się, że obornik jest lepszy. Jego optymalna ilość to 30-40 kg na 10 metrów kwadratowych gleby.

Jeśli chodzi o inne zalecenia, to cukinie można również sadzić w folii. Znacznie chroni to przed utratą wilgoci, dlatego jeśli wiemy, że podlewanie będzie nam sprawiało jakiś problem, lepiej, byśmy zdecydowali się na to rozwiązanie. Poza tym podczas podlewania roślin nie powinniśmy moczyć liści, ponieważ szkodzi to i cukiniom, i patisonom.
Plony tych warzyw są zwykle bardzo duże, a także warzywa szybko dojrzewają. Bardzo ważne jest, byśmy zbierali je systematycznie, co kilka dni, ponieważ zaleganie dojrzałych warzyw na krzewach wstrzymuje kwitnienie i dalsze owocowanie rośliny.

Post Jak uprawiać patisony i cukinie? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać winorośl?

Winorośl często można spotkać w naszych ogrodach, niestety jednak mało kto posiada krzewy owocujące, a jeśli nawet owocują, to owoce te są często małe, kwaśne i w niczym nie przypominają tych dorodnych i słodkich, które kupujemy w sklepach (i za które trzeba sporo zapłacić, zwłaszcza poza sezonem).

Można jednak z powodzeniem wyhodować pyszne winogrona we własnym ogrodzie, trzeba tylko wiedzieć, jak postępować z winoroślą, by wydała dokładnie takie owoce, jak powinna.

Pielęgnacja i uprawa winorośli krok po kroku

Jeśli ktoś myśli, że do tego, by mieć winogron, wystarczy po prostu zasadzić winorośl i można się nią w ogóle nie interesować, jest w wielkim błędzie. Roślina ta wymaga odpowiedniej pielęgnacji, a żelaznym jej punktem jest bez wątpienia nawożenie. Każdego roku, jesienią, powinniśmy więc rozkładać na ziemi warstwę kompostu, najlepiej o grubości około 3 centymetrów. Dobrym wyjściem jest również stosowanie odpowiedniego nawozu, najlepiej wieloskładnikowego mineralnego, dedykowanego specjalnie dla winorośli. Nawóz taki można dostać w każdym sklepie ogrodniczym, ale powinniśmy też wiedzieć, jak go stosować. Optymalną dawką jest zasilenie krzewów 3 razy w roku: wczesną wiosną, na przełomie kwietnia i maja oraz w czerwcu.

Koniecznie trzeba też stosować się do dawek podanych przez producenta na opakowaniu nawozu, bo jeśli damy go za mało, może to nie dać żadnego efektu, zaś jeśli przesadzimy z ilością, możemy roślinom bardziej zaszkodzić niż pomóc, zatem dokładność jest tu bardzo wskazana. Musimy na to uważać zwłaszcza jeśli stosowany przez nas nawóz zawiera duże ilości azotu, gdyż nadmiar tego pierwiastka bardzo źle wpływa na stan winorośli, powodując, że jest ona mniej odporna na mróz i już nawet niewielki może doprowadzić do jej obumarcia, a także roślina jest częściej atakowana przez różnego rodzaju choroby, bo jest na nie znacznie mniej odporna. Widać zatem, że nawozy mineralne trzeba stosować umiejętnie, zatem jeśli obawiamy się, że zniszczymy swoją małą winnicę, lepiej stosować naturalne nawozy.

Pielęgnacja winorośli

Roślina ta z zasady nie wymaga podlewania, ponieważ ma dobrze rozwinięty system korzeniowy, a także wykazuje się stosunkowo dużą odpornością jeśli chodzi o długotrwały brak wody. Jednakże jeśli w naszym ogrodzie występuje gleba piaszczysta, a w dodatku opady są bardzo skąpe, powinniśmy do czasu do czasu podlać nasz winogron. Na pewno to nie zaszkodzi, a może tylko pomóc, bo pamiętajmy, że każde odstępstwo od normy może odbić się na jakości owoców lub spowodować słabsze owocowanie. Zwłaszcza niedawno posadzone winorośle mogą wymagać podlewania, by dobrze się przyjęły, a także rośliny znajdujące się w fazie tworzenia się owoców – jeśli susza przypada właśnie na ten okres, systematyczne podlewanie jest niezbędne, czy tego chcemy, czy nie. Dodatkowo, jeśli nasza winorośl rośnie wzdłuż ściany jakiegoś budynku, musimy ją podlewać tym częściej, ponieważ musimy pamiętać, że właśnie w takich miejscach gleba wysycha znacznie szybciej niż w innych. Powinniśmy mieć to na uwadze jeśli zależy nam, by hodowana przez nas winorośl pięknie pięła się po ścianie domu czy altance, ale jeśli podlewanie jest dla nas dużym problemem, rozsądniej będzie posadzić rośliny w innej części podwórka czy ogrodu.

Podlewanie to nie jedyny zabieg, o którym musimy pamiętać w przypadku uprawy winorośli, konieczne jest bowiem również ściółkowanie. Na czym polega ten zabieg? Na glebie wokół krzewów winorośli należy rozmieścić ściółkę, na przykład w postaci przekompostowanej kory. Celem takiego zabiegu jest ochronienie rośliny przed nadmiernym parowaniem wody z gleby, dzięki czemu ma ona zapewnioną stałą wilgotność, a także ściółka nie dopuszcza do pojawiania się chwastów, które zabierałyby winorośli cenne substancje z gleby. Ściółka pełni też jeszcze inną bardzo ważną rolę – chroni korzenie roślin przed negatywnym wpływem wahań temperatury, widać zatem, że jest to zabieg bardzo potrzebny i koniecznie musimy go wykonać.

Jeśli chodzi o zabezpieczanie winorośli na zimę, to już w listopadzie, zanim pojawią się mrozy, musimy wrażliwe rośliny zabezpieczyć poprzez usypanie kopczyków ziemi. Nie muszą być one wyższe niż 30 centymetrów, gdyż chodzi o zabezpieczenie korzeni i podstawy rośliny, czyli najważniejszych części, których obumarcie z powodu mrozu oznaczałoby śmierć całej rośliny. Te pędy winorośli, które mają owocować w następnym roku, należy ostrożnie przygiąć do ziemi, uważając, by ich nie złamać, i również przysypać ziemią, lub też okryć je słomą czy włókniną i w takim stanie pozostawić aż do wiosny.

Co z przycinaniem?

To, w jaki sposób będziemy przycinać winorośl, uzależnione jest od odmiany, jaką posiadamy, bowiem różnie tnie się różne gatunki winorośli. I tak, jeśli posiadana przez nas roślina zalicza się do odmiany altanowej, powinniśmy bardzo uważać z jej przycinaniem i usuwać tylko te pędy, których jest za wiele i nadmiernie zagęszczają one roślinę. Nie przycinamy grubych ramion, które spełniają taką samą funkcję jak pień drzewa i nadają roślinie pożądany przez nasz kształt pnącza. Gdy posiadamy winorośl deserową, musimy ją ciąć każdego roku, bo od tego uzależnione jest obfite owocowanie, a przy tym musimy wiedzieć, jak to robić, bo na pewno nie można tego robić przypadkowo. Roślina najlepiej owocuje na pędach, które wyrosły z ubiegłorocznych pędów, dlatego musimy zadbać, by po przycięciu, którego dokonamy jesienią, pozostały 2 lub 3 pędy posiadające pąki kwiatowe. Jeśli zrobimy to nieprawidłowo albo zaniedbamy ten zabieg, możemy nie doczekać się zadowalających zbiorów.

Post Jak uprawiać winorośl? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać jagodę kamczacką?

Krzew jagody kamczackiej nie jest u nas często spotykany, a szkoda, bo roślina ta ma wiele zalet, zarówno jeśli chodzi o jej hodowlę, jak i spożywanie owoców. Ale od początku.

Jagoda kamczacka wyróżnia się dużą wytrzymałością, co ma duże znaczenie akurat w naszej szerokości geograficznej, gdzie zdarzają się duże mrozy. Ponadto wegetacja zaczyna się bardzo wcześnie jak na taki typ owoców – pąki kwiatowe zwykle pojawiają się już na początku marca, co stanowi świetną alternatywę dla późniejszych. Jagody kamczackie są bardzo zdrowe i warto je spożywać, a ponadto pojawiają się wcześniej niż nawet najwcześniejsze truskawi, zatem uprawiając ten krzew, możemy sobie zapewnić świeże owoce i dużą dawkę witamin nim jeszcze pojawią się inne owoce. W dodatku roślina ta jest bardzo łatwa w uprawie.

Najważniejsze informacje o jagodzie kamczackiej

Jak było wspomniane, pąki kwiatowe jagody kamczackiej pojawiają się już w marcu, zaś w kwietniu rozwijają się one w kremowożółte kwiaty. Ponieważ roślina ta jest obcopylna, konieczne do jej dobrego zapylenia, co oczywiście przekłada się na owocowanie, jest posadzenie obok krzewu rośliny należącej do innej odmiany, ale kwitnącej w tym samym czasie.
Jeśli chodzi o owoce, jakie wydaje ta roślina, to są to jagody, które mogą przybierać różny kształt w zależności od odmiany. Są bardzo smaczne, słodko-kwaśne i leciutko gorzkie, dzięki czemu można zjeść ich większą ilość i na pewno nie poczujemy mdłości. Owoce pojawiają się już w drugim roku po posadzeniu krzewu i dojrzewają dość nierównomiernie, dlatego trzeba je często zbierać, stale kontrolując, czy nie pojawiły się nowe dojrzałe, gotowe do zbioru jagody.

Wymagania i uprawa jagody kamczackiej

Roślina ta musi mieć zapewnioną dużą ilość słońca, dlatego musimy posadzić ją na stanowisku, które nie jest ocienione, chyba że jedynie odrobinę. Jeśli będzie mieć zbyt wiele cienia, nie będzie dobrze rosnąć, owoce będą dłużej dojrzewać i mogą nie być tak słodkie, jak powinny. Rodzaj gleby nie jest bardzo ważny, ale oczywiście lepiej, by była ona żyzna. Powinna też cechować się umiarkowaną wilgotnością. Najlepszy będzie odczyn lekko kwaśny, ale jeśli w naszym ogrodzie czy na działce znajduje się inna gleba, nic nie stoi na przeszkodzie, byśmy mimo to zasadzili tam krzewy tej jagody. Roślina ta nie jest bowiem bardzo wymagająca i ciężko ją zniszczyć, nawet silny mróz, do 35 ºC nie jest jej straszny, podobnie jak długotrwałe przesuszenie gleby. Nawet kwiaty są wytrzymałe na przymrozki do -6 ºC, co jest oczywiste, jako że pojawiają się wówczas, gdy jeszcze w naszym klimacie często zdarza się taka temperatura, zwłaszcza nocami.

Rośliny najlepiej jest sadzić, podobnie jak większość krzewów, jesienią albo wiosną. Należy pamiętać o tym, by przed wsadzeniem krzewów solidnie użyźnić glebę, najlepiej za pomocą kompostu lub obornika. Najkorzystniejsze proporcje to 10-15 kg kompostu albo obornika na 1 roślinę – to ilość optymalna. Ponadto konieczne jest przekopanie wierzchniej warstwy ziemi zanim umieścimy w niej gotowane do sadzenia krzewy. Rośliny należy umieszczać w glebie, zachowując pomiędzy nimi odległość nie mniejszą niż 1 metr i lepiej nie większą niż 1,5 metra. Ziemia wokół krzewów powinna być wyściółkowana – najlepiej jest użyć do tego trocin, wcześniej przekompostowanych, albo drobnej kory, jednak jeśli z jakiegoś powodu wykonanie tego zabiegu jest dla nas kłopotliwe, ewentualnie możemy go sobie darować.

Pielęgnacja krzewów

Dla wielu osób bardzo wygodne na pewno okaże się to, że krzewu jagody kamczackiej nie przycina się tak często jak innych, które na przykład trzeba przycinać każdego roku, jak maliny czy jeżyny. Tę roślinę należy przyciąć dopiero 4 lub 5 lat po posadzeniu jej. Ma to na celu usunięcie najstarszych pędów, a także pędów drobnych, których jest za wiele, bo ich wzrastanie na pewno przełożyłoby się na osłabienie rośliny i mniejsze owocowanie.

Koniecznie należy zaś krzewy podlewać, ponieważ jeśli będziemy czekać na opady deszczu, może się to okazać za mało. Podlewanie najważniejsze jest w okresie wiosennym, gdy w naszym klimacie nie ma zbyt wielu opadów, a także wtedy, gdy pojawią się zawiązki owoców – należy podlewać krzewy od momentu ich pojawienia się, aż po dojrzewanie, bo krzewy potrzebują wówczas zwiększonych ilości wody.

Jeśli zaś chodzi o nawożenie, to trzeba je zacząć już od momentu, w którym stwierdzimy, że posadzone krzewy przyjęły się. Nawożenie powinno trwać do końca czerwca. Najlepiej jest nawozić jagodę kamczacką wieloskładnikowym nawozem mineralnym przeznaczonym do borówki wysokiej, gdyż zawiera on wszystkie składniki, których mogą potrzebować te krzewy.

Kolejną dużą zaletę, która przemawia za uprawianiem tych roślin, jest fakt, że nie są one atakowane przez żadne choroby ani szkodniki. Dzięki temu możemy zaoszczędzić na stosowaniu środków ochrony i nie musimy martwić się, że troskliwie przez nas pielęgnowane rośliny zmarnieją z powodu jakiejś choroby czy pasożytów.

Post Jak uprawiać jagodę kamczacką? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Uprawa malin i jeżyn

Jeżyny zwykle kojarzą nam się z lasem i dziko rosnącymi krzewami gdzieś na łąkach czy polanach, jednak z powodzeniem można je uprawiać również we własnym ogrodzie, tak samo jak maliny. Zaletą takiej hodowli jest nie tylko fakt, że są to smaczne owoce, z których można przygotować przetwory czy jeść je na surowo prosto z krzaka, dostarczając do swojego organizmu duże ilości witaminy C i innych wartościowych składników, ale też krzewy te pięknie prezentują się, gdy między zielonymi gałązkami znajdują się kwitnące kwiaty, a później – barwne owoce.

Uprawianie tych krzewów nie nastręcza wielkich trudności i nie trzeba wcale wkładać wiele pracy w to, by utrzymać je w dobrej kondycji i zapewnić sobie obfite owocowanie. Trzeba tylko wiedzieć, jak je pielęgnować.

Uprawa malin i jeżyn – o tym warto wiedzieć

Warto sadzić i uprawiać razem maliny i jeżyny, bo mimo iż jeżyny często rosną dziko, a maliny raczej nie, to należą one do jednej rodziny gatunkowej, co przekłada się na ich bardzo podobne wymagania. Zaletą jest na pewno to, że szybko i długo owocują, gdyż pierwsze owoce zwykle pojawiają się już w początkach lipca, a ostatnie pojawiają się jeszcze w końcu września. Pewną wadę zaś stanowi fakt, że owoce te są bardzo nietrwałe i nie da się ich przechowywać w nieprzetworzonym stanie – po zbiorze od razu należy je spożyć albo w jakiś sposób przetworzyć, czy to zamrozić, czy zrobić z nich dżem.

Sadzenie krzewów

Maliny i jeżyny nie mają wielkich wymagań jeśli chodzi o podłoże. Jeśli tylko ziemia w naszym ogrodzie nie jest nazbyt sucha czy piaszczysta albo przeciwnie – bardzo wilgotna, wręcz podmokła, nie musimy się martwić, że rośliny nie będą miały się dobrze tam, gdzie je posadzimy. Zarówno gleba sucha, która jest nieodpowiednia ze względu na to, iż krzewy te mają płytki system korzeniowy, jak i mokra, która przyczynia się do rozwoju chorób roślin i ich osłabienia, w efekcie czego są nieodporne na mróz i pod jego wpływem szybko obumierają, ą nieodpowiednie.

Sadzenie roślin powinno odbywać się jesienią, najlepiej późną, albo wiosną, w samych jej początkach. Sadzenie malin i jeżyn w okresie wiosennym jest lepszą opcją, ponieważ posadzone jesienią, są narażone na mróz, który może je zabić. Rośliny umieszcza się w ziemi płytko, jedynie przysypuje korzenie 2-centymetrową warstwą ziemi – to zupełnie wystarcza, trzeba tylko mocno i dokładnie ubić ziemię po posadzeniu rośliny. Należy też podlać sadzonki po umieszczeniu ich w glebie i przyciąć pędy 10-15 centymetrów nad ziemią. Dzięki temu rośliny mocno zakorzenią się i rozrosną. Jeśli tego nie zrobimy, rośliny będą słabo rozrośnięte, co bezpośrednio przełoży się na słabsze owocowanie w następnym roku.

Jeśli maliny i jeżyny sadzone są jesienią, należy dobrze zabezpieczyć słabe jeszcze korzenie przed mrozem. W rejonach, gdzie występujące mrozy nie są bardzo silne, wystarczy obsypać krzewy pagórkami ziemi, ale tam, gdzie jest naprawdę zimno, lepiej zabezpieczyć całe krzewy, na przykład owijając je słomą czy trzciną w miejscu dolnych pędów. Takie chochoły muszą chronić rośliny aż do wiosny, gdy ustąpią mrozy. Wcześniej trzeba zorientować się, która odmiana posiada jaką odporność na mrozy, ponieważ maliny i jeżyny odmian zagranicznych są oczywiście mniej odporne niż polskie gatunki, przyzwyczajone do trudnych warunków pogodowych.
Jeśli chodzi o nawożenie, to najlepszym sposobem jest zasilanie krzewów malin i jeżyn naturalnymi nawozami – kompostem albo obornikiem. Ponieważ jednak nie każdy ma taką możliwość, w innych przypadkach muszą wystarczyć nawozy mineralne.

Pielęgnacja krzewów

Zarówno maliny, jak i jeżyny koniecznie trzeba przycinać każdego roku. Trzeba jednak robić to umiejętnie, w zależności od tego, na jakich pędach owocują. Zazwyczaj krzewy te wydają owoce na pędach dwuletnich, ale są też odmiany, które owocują już na pędach jednorocznych, dlatego trzeba wiedzieć, co i jak ciąć, by nie przyciąć właśnie tych pędów, które mają właśnie wydać owoce. Najkorzystniej jest przycinać krzewy po zbiorach, kiedy jeszcze mają liście – trzeba wówczas tuż przy ziemi wyciąć pędy, które w tym roku wydały owoce. Jest to zabieg konieczny akurat o tej porze roku, ponieważ na nieusuniętych pędach mogą pojawiać się grzyby pasożytnicze, które z czasem zaatakują całą roślinę. Oczywiście zalecenie to nie dotyczy tych odmian, które owocują również jesienią, je bowiem przycina się albo późną jesienią, po ostatnich zbiorach, albo można wiosną, najlepiej wczesną.
Bardzo ważne jest, by krzewy malin i jeżyn nie zagęściły się zbyt mocno. By temu zapobiec, należy każdego roku wycinać odpowiednią część jednorocznych pędów i można usuwać ich sporo. Dobrym wyjściem jest pozostawienie nie więcej niż 7 najsilniejszych pędów, przy czym trzeba skrócić je o 1/4 ich długości. Taki zabieg zapobiega osłabieniu rośliny przez konieczność dostarczenia substancji odżywczych do dużej ilości pędów, co skutkowałoby słabym owocowaniem, a obfite zbiory są przecież celem nadrzędnym.

Post Jak uprawiać maliny i jeżyny? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać paprykę?

Uprawa papryki wymaga znajomości kilku ważnych zasad.

Trzeba wiedzieć, jak postępować krok po kroku: jak przygotować rozsady papryki, jak ją sadzić, a potem przez cały okres wzrostu pielęgnować, by wydała zdrowe i dorodne owoce, nadające się do jedzenia i wyglądające tak samo okazale jak te, które kupujemy w sklepach.

Warunki niezbędne dla papryki

Papryka musi mieć przede wszystkim odpowiednio wysoką temperaturę, bo bez tego nie wyda owoców. Przez cały okres wegetacji powinna mieć zapewnioną temperaturę nie mniejszą niż 18ºC, zaś owoce najlepiej zawiązują się w temperaturze 25ºC. Musimy zatem koniecznie posadzić ją na stanowisku osłoniętym od wiatru i w takim, gdzie będzie docierała do niej odpowiednia ilość promieni słonecznych. Podłoże powinno być przepuszczalne, bogate w próchnicę i żyzne, zaś odczyn ma być obojętny.

Sadzenie papryki

Paprykę uprawia się z rozsady – przygotowanej samodzielnie lub – prostszy wybór – kupionej, na przykład w sklepie ogrodniczym czy na bazarze. Przygotowanie rozsady w warunkach domowych nie jest wielkim problemem, dlatego można się o to pokusić, ale trzeba mieć świadomość, że jest to proces długotrwały, trwający aż 10 tygodni, czasem nieco krócej. Nasiona papryki (najlepiej kupić naprawdę dobrej jakości, bo wówczas można mieć pewność, że wykiełkują) wysiewa się w połowie marca. Siewki muszą mieć zapewnioną stała wysoką temperaturę, nie niższą niż 24 ºC i nie wyższą niż 26 ºC. Podlewać należy umiarkowanie, by młode roślinki nie zgniły. Gdy rośliny mają co najmniej 6 liści, wysadza się je na stałe miejsce do gruntu. Zwykle ma to miejsce pod koniec maja, oczywiście pod warunkiem zapewnienia rozsadzie optymalnych warunków.

A jak wygląda samo sadzenie papryki? Należy umieszczać ją w dołkach oddalonych co 50 centymetrów. Wbijanie palików nie jest konieczne, ponieważ papryka nie urośnie taka wysoka jak pomidory czy fasola, zatem podpórki są zbędne.

Jak dbać o paprykę w okresie wzrostu?

W okresie lipca i sierpnia, kiedy papryka intensywnie owocuje, konieczne jest bardzo systematyczne podlewanie, a także zapewnienie roślinie dużej ilości słońca, dlatego przy sadzeniu trzeba wybrać nieocienione stanowisko. Należy jednak pamiętać, że przez okres pierwszych 5 tygodni po przesadzeniu papryki do gruntu nie można roślin zbyt obficie podlewać. Zbyt duże ilości wody skutkują bowiem nadmiernym

rozrostem masy zielonej, co jest niepożądane dlatego, że powoduje słabsze owocowanie, a także zbyt ciężkie rośliny mogą łamać się pod własnym ciężarem i wówczas na pewno nie wydadzą owoców.

Kiedy papryki będą dojrzałe, o czym decyduje barwa właściwa do danego gatunku (należy więc dokładnie się co do tego zorientować), należy je od razu zbierać. Papryki owocują zwykle aż do pierwszych przymrozków, zaś po ich pojawieniu się szybko zamierają. Owocowanie rozpoczyna się: dla owoców hodowanych w szklarni – w połowie lipca, zaś dla owoców hodowanych bez osłony nieco później, zwykle z początkiem sierpnia.

Post Jak uprawiać paprykę? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać sałatę?

Sałata jest warzywem smacznym, a przy okazji niezbyt trudnym w hodowli. Warto też podkreślić, że różne odmiany sałat mają dość podobne wymagania glebowe – potrzebują żyznej, próchnicznej i lekkiej ziemi, dlatego możemy je z powodzeniem sadzić obok siebie i liczyć na ładne plony.

Kolejnym atutem sałaty jest to, że rośnie ona bardzo szybko, w związku z tym ma krótki okres uprawy, stąd możemy ją wysiać je na tej samej grządce, na której później posadzimy ogórki lub pomidory.

Jak przygotować rozsadę sałaty?

Rozsadę sałaty przygotowujemy, siejąc ją do płytkich pojemników lub skrzynek z odkwaszonym torfem, które z kolei trzymamy w miejscu nasłonecznionym i podlewamy regularnie, jednak nie za dużo. Gdy sałata wypuści pierwsze listki, pikujemy siewki do niewielkich pojemników z wyciętymi na dnie otworami, a gdy wypuści 3-4 liście, przesadzamy ją do gruntu. Jeżeli są sprzyjające warunki, może to nastąpić już na przełomie marca i kwietnia, wówczas uprawiamy ją pod folią perforowaną albo w niskich tunelach.

Rozsada powinna mieć trzy, cztery liście i silne korzenie. Jeśli chcemy zbierać główki sałaty wiosną i latem, musimy wysiewać nasiona co dwa tygodnie.

Jak pielęgnować sałatę?

Pielęgnacja roślin polega na spulchnianiu gleby, systematycznym odchwaszczaniu oraz podlewaniu. Sałatę wycinamy, gdy liście uformują się w główkę. Odmianę rzymską dobrze jest wcześniej wybielić. Zabieg ten polega na związaniu zewnętrznych liści. Wówczas te, które są w środku, zostaną pozbawione światła i będą delikatniejsze w smaku.

Najpopularniejszą odmianą jest sałata głowiasta masłowa, np. Debata i Cud Yoorburgu. Możemy też uprawiać słodszą rzymską lub kruchą o dużych, pofałdowanych liściach. Smaczna jest sałata rozetowa (liściowa), np. lwa, która nie tworzy główki – zrywamy pojedyncze liście.

Post Jak uprawiać sałatę? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać bakłażan?

Bakłażan to warzywo, które należy do tej samej rodziny co papryka, ziemniak i pomidor. Ma dekoracyjne, ciemnofioletowe owoce, ale oprócz urody także ciekawe właściwości.

Mimo iż nie jest bardzo bogaty w witaminy czy minerały, przypisuje się mu kilka właściwości zdrowotnych, m.in. odtruwające, np. po kuracji antybiotykowej, przeciwstarzeniowe i przeciwnowotworowe dzięki zawartości antyoksydantów, a także obniżające poziom cholesterolu. Warto więc od czasu do czasu po niego sięgać, byle nie w nadmiarze, gdyż bywa nieco ciężkostrawny. Dzisiaj mamy dla was także garść wskazówek odnośnie do tego, jak uprawiać bakłażan. Zapraszamy do lektury!

Wskazówki odnośnie do uprawy bakłażanu

Lepiej niż na grządce bakłażan rozwija się pod tunelem foliowym albo w ogrzewanej szklarni, ponieważ w temperaturze poniżej 15°C przestaje rosnąć, traci kwiaty i zawiązki owoców.

Jeśli zdecydujemy się na uprawę w doniczce, latem powinniśmy wystawiać warzywo na zewnątrz, w miejsce nasłonecznione i zaciszne.

Uprawę bakłażana zaczynamy wczesną wiosną, a nasiona wysiewamy do skrzynek z ziemią kompostową. Kiedy rozwiną się pierwsze listki, pikujemy siewki do doniczek 0 średnicy 9 cm, a późną wiosną przenosimy do szklarni lub do dużych pojemników. Gdy roślina osiągnie wys. 15 cm, musimy uszczknąć pęd główny, by dobrze się rozkrzewiła.

Bakłażan lubi ciepło oraz wilgoć, w związku z tym należy dość często zraszać go wodą. Pamiętajmy też o systematycznym nawożeniu.

Owoce zbieramy jeszcze nie całkiem dojrzałe, gdy mają błyszczącą skórkę. Jeśli zrobimy to później, matowieją i zabarwiają się na brązowo, a ich miąższ jest twardy i gorzki.

Post Jak uprawiać bakłażan? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jakie warzywa sadzić koło siebie?

Zastanawiasz się, czy to, jakie warzywa posadzisz obok siebie, będzie miało jakikolwiek wpływ na ich wzrost? Odpowiedź na to pytanie jest jedna – TAK! Wiele warzyw toleruje się bardzo dobrze, wręcz pięknie rośnie w towarzystwie innych gatunków, jeżeli jednak posadzimy je koło gatunków niewskazanych, działających na nie niekorzystnie – efekt będzie wręcz odwrotny.

Dzisiaj mamy więc dla was wskazówki, jakie warzywa sadzić koło siebie, aby rosły zdrowo i dawały piękne plony. Zapraszamy do lektury!

Jakie warzywa można sadzić blisko siebie?

Poniżej porady odnośnie do tego, jakie warzywa sadzić obok siebie.

• Burak

Dobrze będzie oddziaływał na cebulę, kapustę, sałatę, pory, selery, ogórek i koper. Negatywny wpływ wywiera natomiast na ziemniaki, pory, szpinak oraz marchewkę.

• Cebula

Warto posadzić ją obok porów, marchwi lub pomidorów, na które ma dobry wpływ i w towarzystwie których zdrowo rośnie, natomiast lepiej unikać sadzenia jej w towarzystwie grochu oraz fasoli.

• Czosnek

To cenne warzywo dobrze rośnie i ma korzystny wpływ na pomidory, ziemniaki, buraki i seler, natomiast źle działa na wszelkie kapustne, groch czy fasolę.

• Dynia

Korzystnie wpływa na fasolę i kukurydzę, niekorzystnie natomiast na ziemniaki.

• Fasola

Poleca się sadzenie jej w towarzystwie dyni, kukurydzy, ogórków, marchwi, selera, rzepy, pomidorów, rzodkiewki, sałaty czy szpinaku, niekorzystnie natomiast działa na cebulę oraz groch, a także koper włoski, czosnek i buraki.

• Groch

Dobrze rośnie i korzystnie wpływa na fasolę, marchew, ogórki, koper, kalarepę, sałatę, kukurydzę, rzodkiewkę, seler i wszystkie kapustne, zły wpływ morze mieć natomiast na cebulę, czosnek, pomidory, pory i ziemniaki.

• Kalafior

Będzie korzystnie oddziaływał na warzywa kapustne, seler i fasolę, natomiast może zaszkodzić pomidorom, rzodkiewce oraz marchwi.

• Kapusta

W jej towarzystwie dobrze będą rosły burak, seler, ogórek, koper, sałata, fasola karłowa, groch, por, rzepa, zaszkodzić może natomiast pomidorom, fasoli tycznej, czosnkowi i cebuli.

• Koper ogrodowy

Dobrze będzie oddziaływał na cebulę, kapustę, sałatę, ogórki, marchew, groch, buraki czy fasolę karłową, natomiast zaszkodzić może pomidorom.

• Marchew

Z powodzeniem można ją posadzić w towarzystwie takich warzyw jak cebula, szczypiorek, por, groch, sałata, fasola, rzodkiewka, rzepa czy koper, niekorzystnie zaś wpływa na buraki oraz kapustne.

• Ogórek

Warto posadzić go obok fasoli, grochu, wszystkich kapustnych, pora, selera, sałaty, buraków, kopru, pietruszki, cebuli, czy kukurydzy, gorzej będzie przy nim rósł ziemniak, rzodkiewka, pomidor.

• Pietruszka

Możesz posadzić koło niej takie warzywa jak pomidor, fasola, groch, szparag, rzodkiewka, cebula czy ogórek, natomiast raczej unikaj jej sadzenia przy sałacie.

• Pomidor 

Dobrze będzie rósł przy takich warzywach jak pietruszka, szparag, marchew, sałata czy seler, może natomiast wykazywać niekorzystne działanie w stosunku do kapustnych, ziemniaka, bobu, ogórków, grochu czy rzodkwi.

• Por

Dobrze i korzystnie wpływa na cebulę, sałatę, warzywa kapustne, selery, marchew, pomidory, gorzej na groch czy buraki.

• Rzodkiewka

W jej towarzystwie dobrze będą rosły sałata, szpinak, burak, fasola, groch, marchew oraz pietruszka, niekorzystny wpływ wywiera na ogórki.

• Sałata

Z powodzeniem możesz posadzić w jej towarzystwie takie warzywa jak por, marchew, burak, pomidor, ogórek, groch, czosnek czy wszelkie kapustne, gorzej w jej towarzystwie będzie rosła pietruszka.

• Seler

Spokojnie możesz go posadzić przy takich warzywach jak kalafior, pomidor, por, kalarepa, burak, groch, ogórek, czosnek, fasola tyczna, natomiast niekorzystny wpływ może wywierać np na. ziemniaki, bób, sałatę czy kukurydzę.

• Szpinak

Korzystnie rosną przy nim ziemniak, kapusta, fasola, marchew, zaś zły wpływ miewa na buraki.

• Szparag

Jest rośliną raczej neutralną. Dobrze będzie przy nim rósł chrzan, pietruszka, pomidor, nie szkodzi raczej innym warzywom.

Post Jakie warzywa sadzić koło siebie? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak hodować paprykę?

Uwielbiasz paprykę i chcesz zacząć jej uprawę? Nie zwlekaj ani chwili dłużej, gdyż naprawdę warto. Papryka to świetne źródło witamin, przede wszystkim witaminy C i beta-karotenu, a także soli mineralnych, na czele z potasem oraz wapniem. Zawiera też antyoksydanty i polifenole, wykazujące właściwości przeciwstarzeniowe oraz przeciwnowotworowe. 

Najbardziej wartościowa jest papryka z działki, nawożona naturalnie i hodowana bez chemii. Poniżej kilka wskazówek odnośnie do tego, w jaki sposób ją uprawiać. Zapraszamy do lektury!

Wskazówki, jak hodować paprykę

Papryka lubi miejsca nasłonecznione i osłonięte od wiatru, glebę żyzną i próchniczną. Przygotowania do uprawy zaczynamy pod koniec zimy. Nasiona wysiewamy niezbyt gęsto w skrzynkach wypełnionych ziemią kompostową, w pomieszczeniu o temperaturze 21°C. Kiedy na roślinkach pojawi się od sześciu do ośmiu liści, przesadzamy je każdą do oddzielnej doniczki o średnicy 9 cm.

Dopiero pod koniec maja paprykę możemy przenieść na działkę. Po posadzeniu obficie ją podlewamy i raz na tydzień zasilamy płynnym nawozem organicznym.

Roślinę trzeba przymocować do palików. Gdy dni są chłodne, przykrywamy ją folią, gdyż jest wrażliwa na zmiany temperatury. Po 3 tygodniach pojawią się pierwsze kwiaty. Szczytowe usuwamy, dzięki temu szybciej dojrzeją niżej rosnące owoce.

Zbierając paprykę, ucinamy ją nożem razem z kawałkiem szypułki.

W ogrodzie możemy uprawiać wiele odmian papryki słodkiej, np. Remi o kulistych, żółtych owocach czy najwcześniej dojrzewającą Poznańską. Pikantne w smaku gatunki to np. Bronowicka oraz Tajfun.

Post Jak hodować paprykę? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak hodować kalafior?

Kalafior to warzywo dość kapryśne, wrażliwe na zbyt niską czy zbyt wysoką temperaturę, a także wymagające odpowiednich, żyznych, zasadowych, wilgotnych gleb. Jeżeli uwielbiasz smak kalafiora i chcesz, aby zagościł na Twojej działce, pięknie i zdrowo rósł, a potem cieszył Twoje podniebienie w wyszukanych potrawach, zapoznaj się z treścią poniższej porady, a uda Ci się wyhodować rośliny idealne.

Zapraszamy do lektury i życzymy sukcesów na działce!

Uprawa kalafiorów pod lupą

• Kalafior uprawia się z rozsady

Nasiona wysiewamy do skrzynek zgodnie z instrukcją na opakowaniu. W przypadku niektórych odmian – tych wczesnych – wysiew konieczny jest już w połowie zimy, w przypadku odmiany letniej – na początku wiosny.

Siejemy je w odstępach 20-30 cm w płytkich rowkach. Do gruntu przenosimy po 6 tygodniach. Roślinki muszą mieć wykształcone tylko dwa liście – bardziej rozwinięta rozsada da małe róże kalafiora. Przed sadzeniem upewniamy się, czy siewka ma pączek szczytowy. Jeśli nie, trzeba ją wyrzucić, gdyż nie uformuje się jadalny kwiatostan.

• Kalafiory wymagają żyznych gleb

Grządki należy użyźniać nawozem naturalnym i często odchwaszczać. Aby „róża” nie zżółkła pod wpływem słońca, nadłamujemy dwa liście i okrywamy nimi kwiatostan kalafiora.

Ciekawą odmianą są są kalafiory zielone, delikatniejsze w smaku, o zielonożółtawych różach.

Odmiany Shannon i Minaret przypominają kształtem wieżyczki, natomiast Universal i Alverda są dużo większe i maj ą bardzo ścisłe kwiatostany

Kalafior zielony doskonale udaje się w tzw. uprawie poplonowej, czyli posadzony po zbiorze wcześniejszych warzyw. Rozsadę sadzimy do gruntu na przełomie czerwca i lipca, a wczesną jesienią wycinamy kalafiory, najlepiej robić to podczas porannych chłodów.

Post Jak hodować kalafior? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.