Jest wiele rodzajów dachów którymi wieńczymy nasze domy – dachy płaskie, zielone jedno-; dwu-; wielospadowe. Każdy z nich posiada inną specyfikę i wymaga zwrócenia uwagi na różne elementy.

Dachy płaskie

Przy dachach płaskich często pojawiającym się błędem jest złe zaizolowanie attyki która może stać się mostkiem cieplnym. Powinniśmy pamiętać o tym aby zachować ciągłość izolacji i obłożyć murek izolacją w całości.

A co z dachem dwu- lub wielospadowym?

Przy izolacjach międzykrokwiowych używam zrolowanych mat, które posiadają szerokości odpowiadające rozstawowi krokwi. Szczelność wypełnienia zapewnia 2cm zapas szerokości (jeżeli materiał jest lekko ściśnięty to mamy pewność że nie występują niepożądane szpary).Maty możemy układać je w różny sposób niezależnie czy pozostawiamy szczelinę wentylacyjną czy nie.

Izolację kładziemy od kalenicy (przy różnym rozstawie krokwi przycinamy maty lub używamy ich w formie klinów) a włazy i okna dachowe uszczelniamy dodatkowo. Pamiętajmy przy tym, że wpychanie zbyt głęboko materiału zmniejsza wielkość szczeliny wentylacyjnej.

Jeżeli chodzi o izolację nakrokwiową możemy wykonać szalunek (np. deski widoczne później w pomieszczeniu) na krokwiach i na nim układać warstwę izolacji. Musi być ona zdolna przenieść ciężar pokrycia dachowego na więźbę dachową dlatego stosuje się np. twardą wełnę mineralną.

Inną opcja są płyty izolacyjne zastępujące krokwie. Wykonane są ze sztywnej pianki i zbrojone stalą.

O dachach zielonych rozmawiajmy z fachowcem!

Przy wykorzystaniu technologii zielonych dachów warto sięgnąć do rozwiązań systemowych proponowanych przez producentów. Wymagają one specjalnych obliczeń dotyczących obciążenia i grubości części czynnej biologicznie , doboru roślinności.

Niezależnie od tego jaki dach zdecydujemy się wykonać pamiętajmy o zachowaniu bezpieczeństwa. Praca na wysokości niesie ze sobą spore ryzyko. Ważne jest solidne zabezpieczenie- rusztowania, liny. Pylące materiały takie jak na przykład wełna mineralna, wata szklana, granulat wymagają użycia masek osłaniających usta i nos.

Post Jak poprawnie zaizolować dach? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Co zrobić żeby uniknąć przykrych niespodzianek?

Musimy przyjrzeć się poszczególnym elementom naszego domu.  Ściany, okna i drzwi posiadają właściwości termoizolacyjne deklarowane przez producenta. Są one łatwe do sprawdzenia i możemy je kontrolować.

Problem pojawia się dopiero w momencie gdy mówimy o dachu. W typowym układzie nie ma odgórnych wytycznych dotyczących izolacji. Sami decydujemy o tym jaki sposób wybierzemy.

Możemy wybrać jeden z trzech sposobów izolacji połaci dachowych:

• między krokwiami bez szczeliny wentylacyjnej  – taki układ ocieplenia wiąże się z procesem budowy obiektu. Najczęściej doprowadzamy dom do stanu rurowego i dopiero później (nieraz dopiero podczas wykańczania pomieszczeń) docieplamy dach. W takim przypadku możliwa jest tylko izolacja między krokwiami. Izolacja bez szczeliny wentylacyjnej bywa kontrowersyjna. Jedni specjaliści uważają, że to rozwiązanie prowadzi do zawilgocenia materiału, inni zwracają uwagę na komfort cieplny i ucieczkę ciepła z wnętrza przy zmniejszonej grubości izolacji. 
• między krokwiami ze szczeliną wentylacyjną u góry i na krokwiach  – w tym przypadku ważne jest aby od strony pomieszczenia położyć izolację paroszczelną. Z brakiem miejsca na odpowiednią ilość wełny mineralnej można radzić sobie zwiększając wysokość krokwi lub dodając kolejną warstwę izolacji poniżej.
• na krokwiach  - jest to rozwiązanie najkorzystniejsze, które zachowuje ciągłość izolacji. Wykorzystujemy tutaj mało łączeń i minimalizuje się występowanie mostków cieplnych które w powyższych przypadkach wiążą się z inną izolacyjnością elementów drewnianych (krokwi). Ponad to takie ocieplenie pozwala na pozostawienie odsłoniętej więźby dachowej i uczynienie z belek atutu wnętrz na poddaszu.

  sposoby izolacji połaci dacho

Post Jakie są sposoby izolacji dachu? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Niestety najczęściej nie stać nas na drogie rozwiązania które wymagają skucia płytek z podłogi, wymiany mebli i sprzętu na nowoczesny i modny a często nawet wyburzania lub przesuwania ścian które powinny w taki a nie inny sposób oddzielać kuchnię od salonu itd. Istnieje również ryzyko, że mimo tak kosztownych działań nie osiągniemy zamierzonego efektu.

Należy zatem podchodzić dosyć sceptycznie do nowinek i sugestii z zewnątrz. To co ładnie wygląda w sklepie meblowym może źle wpasować się w naszą małą kuchnię lub wręcz przeciwnie – pomysłowa zabudowa przystosowana do ciasnych mieszkanek w których każdy centymetr musi zostać zagospodarowany na dużych powierzchniach będzie sprawiać wrażenie niepotrzebnego upychania elementów w jedno miejsce.

Najważniejsze jest oszacowanie naszych możliwości finansowych. Od tego będzie zależeć czy skupimy się na budowaniu wystroju dodatkami, kolorem ścian czy zdecydujemy się na odświeżenie mebli a może nawet na ich wymianę czy ingerencję w układ mieszkania.

Gdy nasz budżet jest niewielki spróbujmy najpierw wyłowić elementy które burzą spójność wnętrza. Mogą być to różne, niepozorne czynniki takie jak niedopasowane kolorystycznie dodatki, eksponowane naczynia, nie pasujące do siebie stylem ozdoby. Niepożądany efekt wywołuje również zestawienie wielu wzorów w jednym pomieszczeniu. Warto wybrać jeden motyw i umieścić go umiejętnie zaledwie w kilku miejscach a pozostałe powierzchnie zostawić jednobarwne ale nawiązujące do głównego wzoru. Dzięki temu uzyskamy wrażenie ładu a wnętrze wyda się bardziej jasne i przestrzenne.

Zacznijmy zatem od wyniesienia z kuchni wszystkich przedmiotów które jesteśmy w stanie przemieścić. Jeżeli już sam brak drobnych elementów sprawi, że pomieszczenie będzie wyglądać schludniej będzie to znak, że przestrzeń została zagracona  i źle udekorowana – tak, nawet rzeczy które kupujemy tylko ze względu na ich funkcje stają się ozdobą i decydują o wyglądzie  i sposobie odbierania miejsca. W takim wypadku warto zainwestować w nowe dobrane do siebie ściereczki, kubki, pojemniki, zasłonki, obrazy na ścianę itd. Pomocne mogą być w tym gazety i strony internetowe pokazujące nieraz zestawienia wyposażenia pasującego do siebie i pozostającego w jednym stylu.

Co jeżeli brak bibelotów nie poprawia wyglądu naszej kuchni?

- w takim wypadku warto zastanowić się nad kolorami i fakturami materiałów. Może należy zmienić kolor ścian albo fronty mebli?  Tańszym sposobem jest pomalowanie drzwiczek lub obklejenie ich specjalnymi okleinami. Istnieją też specjalne farby do malowania płytek. Nie bójmy się zdecydowanych kolorów ale pamiętajmy, że co za dużo to nie zdrowo.

Post Poprawa wystroju kuchni małym kosztem pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

W pokoju, który musi połączyć kilka funkcji, na przykład salonu i kącika do pracy, możemy wykorzystać regalik jako przegrodę między jedną częścią pomieszczenia a drugą. W takim wypadku najlepiej wybrać ażurowy mebel „bez pleców”, z wąskimi listwami zamiast pełnych boków z desek. Taka konstrukcja wydaje się lżejsza i nie przytłacza wnętrza, nawet jeśli półki szczelnie zastawione są książkami.

Niebanalne rozwiązanie

Warto też pomyśleć o zagospodarowaniu przestrzeni wokół i nad drzwiami wejściowymi do pokoju. Możemy je obudować zrobionym przez stolarza regalikiem albo wybrać lżejszą konstrukcję z przyciętych na miarę pojedynczych półek. Te ostatnie są również świetnym pomysłem na zabudowanie wąskich wnęk czy przestrzenni pod parapetami. Półki nie muszą być drewniane, możemy użyć na przykład siatki metalowej, grubej pleksi lub hartowanego szkła. Jednak musimy zadbać o dobre podparcie zarówno szkła, jak i pleksi – wsporniki powinny być rozmieszczone co 50 cm. Drewniane półki wystarczy podeprzeć tylko co 150 cm.

Nowy trend

Modne są półki zabudowujące wnęki, oparte na wymurowanych z cegieł wąskich ściankach. Możemy pozostawić je niewykończone lub obudować płytami z gipso-kartonu i pomalować. Zanim jednak zdecydujemy się na takie rozwiązanie, musimy dowiedzieć się (w spółdzielni lub administracji, do której należy budynek) czy cegły i książki nie obciążą zbytnio stropu.

Post Gdzie trzymać książki w małym mieszkaniu? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Łóżko z szufladą

Pod pochyłym sufitem, między podtrzymującymi go belkami, nie zmieści się kanapa z oparciem. Miejsca może wystarczyć tylko na sosnowe łóżko w stylu rustykalnym. Dzięki kilku poduszkom można na nim wygodnie siedzieć. Co jednak zrobić z pościelą, gdy przyjdą goście? Należy zaopatrzyć się w praktyczne łóżko z pojemną szufladą umieszczoną w jego dolnej części.

Szafa pod belką

Zwykle niewiele miejsca jest w rogu ograniczonym ścianą z jednej strony i pionową belką z drugiej. W tym miejscu warto wbudować szafę na ubrania. Od łóżka można oddzielić ją na przykład gipsowo-kartonową ścianką. Na szafie, tuż pod sufitem, można umieścić na przykład sprzęt grający. Na biegnącej pod sufitem belce, która tworzy rodzaj półeczki, można ustawić książki, po które rzadziej się sięga.

To przyda się na poddaszu:

- wisząca szafa zrobiona z materiału. Umocowana na drążku pod pochyłym sufitem, może być na przykład bieliźniarką,

- niewielki reflektorek, który może oświetlać kącik do czytania, można go przypiąć niemal wszędzie,

- wiklinowa sofa. Można w niej także schować różne przedmioty, na przykład pościel,

- niewielki stoliczek z tworzywa. Zawsze jest przydatny, zwłaszcza gdy pod blatem ma schowek.

Dobra rada

Nisko opadający sufit powoduje, że przy ścianach poddasza pozostaje sporo przestrzeni, którą trudno wykorzystać. Najlepiej zabudować ją, by w ten sposób mieć dodatkowe szafki i półki. Należy też zwrócić uwagę, by meble i inne sprzęty, które ustawiane są na poddaszu, spełniały kilka funkcji naraz. To pozwala zaoszczędzić miejsce.  Na pochyłej ścianie można też zaminować tradycyjne półki. Muszą mieć jednak zabezpieczenie, by położone na nich przedmioty nie spadały. Może to być listewka, na przykład drewniana lub metalowa, przymocowana do bocznych ścianek półki.

Pomysłowe rozwiązanie – segregatory

Jeśli niskie ściany i pochyły sufit nie pozwalają na zamontowanie tradycyjnych półek, funkcję regału mogą przejąć segregatory z cienkiej sklejki. Gotowe segregatory można kupić w sklepie. Do ściany najlepiej przymocować je śrubami. Aby bez problemu zamocować wkręty, należy wyciąć w ściance segregatora otwory za pomocą piłki włosowej albo wyrzynarki.

Post Jak urządzić pokój na poddaszu? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Działanie od podstaw

Jeśli na trawniku pojawiły się liczne żółte plamy albo po prostu zdziczał, trzeba przekopać cały teren i zasiać nową trawę. Zdejmujemy wtedy wierzchnią warstwę darni. Glebę przekopujemy, nawozimy, zagrabiamy, ubijamy ją i wtedy wysiewamy nasiona. Po kilku tygodniach murawa stanowi już gęsty dywan.

Pod specjalna ochroną

W niektórych miejscach trawa jest wciąż deptana i narażona na dalsze uszkodzenia. Można ją wtedy zabezpieczyć plastikowymi kratkami wzmacniającymi podłoże. Układamy je w wydeptanym miejscu, przysypujemy ziemią i wysiewamy nasiona. Dzięki mocnej konstrukcji korzenie i wierzchołki wzrostu traw nie będą zgniatane, co pozwoli utrzymać zieloną murawę. Można też jeszcze szybciej (ale nie taniej) uzupełnić zniszczone miejsca trawnikiem z rolki. Podobnie jak przed siewem nasion, starą darń należy zdjąć, starannie spulchnić, nawieźć i zagrabić ziemię. W tych miejscach układamy płaty gotowej trawy i mocujemy do ziemi ukośnie wbijanymi metalowymi szpilkami.

Post Jak zadbać o trawnik, by był naprawdę piękny? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Zakup krzewów

Róże warto kupować w dobrym sklepie ogrodniczym, a najlepiej – u szkółkarza, aby mieć pewność, że są odpowiedniej jakości. Powinny mieć co najmniej 2-3 silne pędy (nie mogą być chore lub uszkodzone) i dobrze wykształcone korzenie. Skórka pędów powinna być gładka i niepomarszczona. Wosku, którym są one często zabezpieczane przed wysychaniem, nie musimy usuwać. Jeżeli kupujemy róże w pojemnikach, podłoże w doniczkach musi być wilgotne. Rośliny powinny być oznaczone etykietami z nazwą odmiany.

Pielęgnacja roślin

Róże potrzebują żyznej, dobrze przepuszczalnej i lekko kwaśnej gleby. Zanim je posadzimy, ziemi należy nawieźć kompostem lub rozłożonym obornikiem. W pierwszym roku po posadzeniu róż nie nawozimy. Od drugiego roku, po cięciu, gdy w maju pąki zaczynają rosnąć, stosujemy nawóz mineralny wieloskładnikowy w dawkach zalecanych przez producenta. Następnie możemy dla wzmocnienia roślin zastosować po pierwszym kwitnieniu nawóz płynny. Unikamy jakiegokolwiek nawożenia od połowy lipca – pędy muszą dokładnie zdrewnieć, aby róże dobrze przezimowały. Co 3-4 lata należy dostarczyć krzewom nawóz organiczny – obornik lub kompost.
Wiosną krzewy róż należy przyciąć ostrym, nie miażdżącym pędów sekatorem. Przez całe lato i jesień róże podlewamy dosyć obficie, szczególnie w okresie suszy, ale unikamy moczenia liści i kwiatów. Może to bowiem spowodować, że roślina zacznie chorować. Róże dobrze znoszą niedobór wody, ale słabiej wówczas rosną i kwitną.

Bardzo ważnym zabiegiem jest usuwanie przekwitłych kwiatów i kwiatostanów. Poprawia ono nie tylko estetykę roślin, ale też pobudza je do wypuszczania nowych pędów, które szybko zakwitną.
Przed zimą róże w ogrodzie obsypujemy ziemią i warstwą kory (10 cm) – taki kopczyk ochroni korzenie przed przemarznięciem. Pędy róż pnących i piennych najlepiej okryć matami słomianymi lub tekturą falistą. Okrycie zdejmujemy około połowy kwietnia, gdy minie niebezpieczeństwo mrozów.

Sadzenie róż w donicach

Na dno donicy sypiemy drenaż z keramzytu lub żwiru. Potem wypełniamy podłożem dla róż lub mieszaniną kory, odkwaszonego torfu i piasku (w proporcjach 1:1:1). Dodajemy także nawozu o długotrwałym działaniu. Duże pojemniki mogą cały rok stać na zewnątrz, ale od środka musimy je wykleić styropianem, bo inaczej korzenie przemarzną. Na zimę zabezpieczamy je też z zewnątrz, na przykład matą słomianą, a krzew obsypujemy u nasady kopczykiem z kory.

Sadzenie róż w ogrodzie

Krzewy kupowane w pojemnikach możemy sadzić przez cały sezon – od wiosny (maj) do jesieni (wrzesień). Natomiast krzewy sprzedawane z odsłoniętymi korzeniami łatwiej przyjmą się posadzone jesienią, więc raczej unikajmy sadzenia ich wiosną. Wybierzmy dla róż słoneczne lub półcieniste miejsce, osłonięte od wiatru. Większość odmian wymaga żyznej, przepuszczalnej i lekko kwaśnej gleby o pH 6,5. Przed sadzeniem ziemię należy nawieźć kompostem lub rozłożonym obornikiem.
Na przekopanym na głębokość dwóch szpadli zagonie robimy duże dołki (ok. 30-50 cm). Na dno każdego kładziemy jeszcze ok. 3-5 l kompostu. Przed sadzeniem korzenie róż bardzo delikatnie skracamy, usuwając te z nich, które są uszkodzone. Następnie wkładamy roślinę do dołka. Zasypujemy dołek, następnie mocno udeptujemy ziemię wokół krzewu, podlewamy obficie i formujemy kopczyk wysokości 20-30 cm.

Co może zagrozić różom?

Mączniak prawdziwy – na całej roślinie pojawia się biały mączysty nalot, świadczący o chorobie grzybowej. Rozwijająca się na powierzchni liści grzybnia sprawia, że róża wygląda jak posypana mąką.

Czarna plamistość – pojawiające się na liściach fioletowo-brunatno-czarne plamy powodują szybkie żółknięcie liści i ich opadanie.

Rdza róży – najczęściej późnym latem pojawiają się na dolnej stronie liści bardzo drobne pomarańczowe punkciki z tworzącymi się zarodnikami letnimi. Następnie do jesieni ciemnieją i tworzą się w nich zarodniki zimowe. Na górnej stronie liście mają żółto-czerwone plamy.

Mszyce – pojawiają się masowo szczególnie na młodych pędach i pąkach przez całe lato do późnej jesieni. Opanowane organy ulegają zniekształceniom.

Przędziorek chmielowiec – maleńkie białawo-żółte, brunatne lub czerwone pajączki żerują zwykle na dolnej stronie liści, snując przy tym białe niteczki przędzy. Liście mają drobne żółte plamki, początkowo tylko wzdłuż nerwów. Potem cała powierzchnia liścia staje się marmurkowata.

Skoczek różany – jest to mały (ma ok. 3 mm długości) skaczący pluskwiak, wysysający soki z rośliny. Chowa się na dolnej stronie liścia, który jest pokryty białawymi, nieregularnymi plamkami.

Wciornastek różówek – powoduje zmianę barwy i silne zniekształcenia kwiatów.

Post Jak uprawiać miniaturowe róże? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jaki rodzaj tapety wybrać?

 
Tapety papierowe
Są najtańsze, ale też najmniej trwałe. Nie można ich myć, a jedynie odkurzać, co nie zawsze okaże się wystarczające, ewentualnie delikatnie przecierać wilgotną szmatką. Przeznaczone są do pomieszczeń, w których ściany nie są narażone na silne zabrudzenia, ścieranie bądź wilgoć, na przykład do sypialni, salonu lub pokoju dziennego.

Tapety winylowe
Pokrywa je warstwa winylu, dzięki której tapety są bardzo trwałe. Łatwo się je przykleja, niweluje nierówności ściany. Ponieważ jednak pokryta nią ściana nie oddycha, tapety winylowe najlepiej stosować tam, gdzie przebywamy krótko – w łazience, przedpokoju. Myje się ją wodą z detergentem.

Tapety tekstylne
Ich warstwę wierzchnią stanowi tkanina (bawełna, juta, jedwab, len), która nadaje ścianie szlachetny wygląd. Pokryta nimi ściana wchłania parę wodną i ponownie ją oddaje. Idealnie nadają się do pomieszczeń, w których spędzamy dużo czasu – salonu, sypialni. Nie można ich myć, jedynie odkurzać.

Wskazówki aranżacyjne:

- w dużym i jasnym pomieszczeniu na sąsiadujących ścianach można położyć tapetę w kontrastowych, wyrazistych kolorach, a nawet o różnych fakturach,

- modne jest łączenie tapet w tej samej gamie kolorystycznej, ale o różnych, pasujących do siebie wzorach. Granicę między nimi stanowią wąskie pasy, tzw. ordery. Wzór na nich jest nieco odmienny niż na tapecie, ale utrzymany w tej samej stylistyce,

- w modzie są również połyskliwe tapety, które świetnie wyglądają na przykład w ciemnym przedpokoju. Świetliste wzory ładnie będą się odbijały od zapalonych lamp,

- ciekawy sposób dekorowania ścian tapetami: dużą powierzchnię ściany dzielimy na części pasami z orderu. W taki sposób można kłaść tapetę w dużym i mało zastawionym sprzętami pomieszczeniu,

- tapetę można położyć tylko w niektórych fragmentach pomieszczenia, na przykład w kąciku jadalnym czy na jednej z kuchennych ścian,

- istnieje wiele wzorów stworzonych specjalnie do dziecięcych pokojów. Urządzając pokój dla malucha, można naprawdę poszaleć – połączyć ze sobą kilka żywych kolorów i udekorować ściany wesołymi borderami,

- delikatny motyw, na przykład roślinny, w geometryczne wzorki czy w drobne paski – rozrzucony po całej płaszczyźnie ściany – dodaje pomieszczeniu lekkości. Sprzyja też wypoczynkowi, bo działa relaksująco, taka tapeta świetnie więc sprawdzi się w sypialni,

- za pomocą tapety położonej w ten sposób, że dół jest ciemny, a góra jasna, nie tylko urozmaicimy wystrój pokoju, ale też wizualnie skrócimy zbyt wysokie pomieszczenie,

- wodoodporna tapeta winylowa ze wzorem naśladującym kafelki z ceramiki może zastąpić glazurę w łazience.

Ozdobne bordery

Tapety w formie dekoracyjnych pasów, nazywanych borderami, możemy komponować z tradycyjnymi tapetami lub naklejać samodzielnie, na przykład tworząc obramowania okna czy regału. Do wyboru są bordery papierowe i zmywalne winylowe, samoprzylepne bądź przyklejane do tapet klejem. Można nimi ozdabiać inną tapetę lub pomalowaną ścianę. W miejscach stylu dwóch pasów końcówki bordera docinamy pod kątem, jeszcze przez całkowitym wyschnięciem kleju.

Dodatkowe uwagi:

- tapety na włókninie mają szereg zalet – nie wyciągają się, nie kurczą, ładnie kryją nierówności ściany, tłumią hałas i dodatkowo ocieplają pomieszczenie. Przy tym ich układanie jest dużo szybsze i łatwiejsze niż tradycyjnych tapet,

- przyklejając tapetę, wystarczy pokryć klejem ścianę – miękki spód tapety sprawia, że łączenia i drobne jej uszkodzenia stają się niewidoczne,

- tapetę łatwo się zdejmuje. Wystarczy podważyć róg i zdecydowanie pociągnąć bryt tapety.

Post Jakie tapety wybrać? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać patisony i cukinie?

Cukinia to warzywo mające wiele zastosowań w naszej kuchni, ale zwykle wolimy kupować te warzywa w sklepie czy na bazaru. Jest to na pewno spowodowane w wielu przypadkach tym, że wydaje nam się, iż cukinie hoduje się trudno i trzeba im zapewnić specjalne warunki, na czele ze szklarnią. Tymczasem nie jest to prawda i warzywo to uprawia się bardzo łatwo, tak samo zresztą jak patisony.

Te z kolei warzywa nie są u nas bardzo popularne, zwykle widujemy je jedynie w sklepach w słoikach, ale nic nie stoi na przeszkodzie, byśmy je samodzielnie wyhodowali i przekonali się, jakie mogą być smaczne gdy zerwiemy je kiedy jeszcze będą bardzo młode i świeże.

Wymagania roślin

Cukinie i patisony nie mają wielkich wymagań, jeśli chodzi o uprawę. Preferują glebę o odczynie obojętnym, żyzną, próchniczą i przepuszczalną, ale jeśli w naszym przydomowym ogrodzie warzywnym znajduje się inna, wcale nie oznacza to, że nie możemy hodować tych warzyw.

Musimy tylko pamiętać, by zapewnić im odpowiednie stanowisko – słoneczne i osłonięte od wiatru,  a także muszą mieć odpowiednio dużo miejsca, nie powinny znajdować się bliżej siebie niż 80 centymetrów, co należy koniecznie uwzględnić podczas sadzenia.

Uprawa

Patisony i cukinie można siać do gruntu, co powinniśmy zrobić w drugiej połowie maja, albo z rozsady. Jeśli wybieramy tę pierwszą opcję, powinniśmy umieszczać w dołkach w ziemi po 2-3 nasiona, zaś kiedy wykiełkują, pozostawić tylko jedną siewkę, oczywiście najbardziej dorodną, pozostałe zaś usunąć, bo nie mogą rosnąć tak blisko siebie. Jeśli zaś wybierzemy uprawę z rozsady, nasiona powinniśmy wysiać odpowiednio wcześniej, by w połowie maja, gdy przypada czas przesadzania rozsady na stałe miejsce, siewki były już odpowiednio duże. Oczywiście jeśli wybierzemy uprawę z rozsady, szybciej doczekamy się plonów niż z nasion.

Ponieważ rośliny te szybko rosną, musimy im zapewnić odpowiednio dużą ilość wody, a także składników odżywczych. Jeśli występują skąpe opady, konieczne może się okazać podlewanie roślin, zaś jeśli to sobie odpuścimy, owoce będą znacznie mniej dorodne. Jeśli chodzi o nawóz, to powinniśmy o tym pomyśleć wcześniej, ponieważ już jesienią musimy na grządkach, na których planujemy wiosną uprawiać te rośliny, musimy rozmieścić obornik. Możemy również uprawiać rośliny na pryzmie kompostowej, ale uznaje się, że obornik jest lepszy. Jego optymalna ilość to 30-40 kg na 10 metrów kwadratowych gleby.

Jeśli chodzi o inne zalecenia, to cukinie można również sadzić w folii. Znacznie chroni to przed utratą wilgoci, dlatego jeśli wiemy, że podlewanie będzie nam sprawiało jakiś problem, lepiej, byśmy zdecydowali się na to rozwiązanie. Poza tym podczas podlewania roślin nie powinniśmy moczyć liści, ponieważ szkodzi to i cukiniom, i patisonom.
Plony tych warzyw są zwykle bardzo duże, a także warzywa szybko dojrzewają. Bardzo ważne jest, byśmy zbierali je systematycznie, co kilka dni, ponieważ zaleganie dojrzałych warzyw na krzewach wstrzymuje kwitnienie i dalsze owocowanie rośliny.

Post Jak uprawiać patisony i cukinie? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.

Jak uprawiać winorośl?

Winorośl często można spotkać w naszych ogrodach, niestety jednak mało kto posiada krzewy owocujące, a jeśli nawet owocują, to owoce te są często małe, kwaśne i w niczym nie przypominają tych dorodnych i słodkich, które kupujemy w sklepach (i za które trzeba sporo zapłacić, zwłaszcza poza sezonem).

Można jednak z powodzeniem wyhodować pyszne winogrona we własnym ogrodzie, trzeba tylko wiedzieć, jak postępować z winoroślą, by wydała dokładnie takie owoce, jak powinna.

Pielęgnacja i uprawa winorośli krok po kroku

Jeśli ktoś myśli, że do tego, by mieć winogron, wystarczy po prostu zasadzić winorośl i można się nią w ogóle nie interesować, jest w wielkim błędzie. Roślina ta wymaga odpowiedniej pielęgnacji, a żelaznym jej punktem jest bez wątpienia nawożenie. Każdego roku, jesienią, powinniśmy więc rozkładać na ziemi warstwę kompostu, najlepiej o grubości około 3 centymetrów. Dobrym wyjściem jest również stosowanie odpowiedniego nawozu, najlepiej wieloskładnikowego mineralnego, dedykowanego specjalnie dla winorośli. Nawóz taki można dostać w każdym sklepie ogrodniczym, ale powinniśmy też wiedzieć, jak go stosować. Optymalną dawką jest zasilenie krzewów 3 razy w roku: wczesną wiosną, na przełomie kwietnia i maja oraz w czerwcu.

Koniecznie trzeba też stosować się do dawek podanych przez producenta na opakowaniu nawozu, bo jeśli damy go za mało, może to nie dać żadnego efektu, zaś jeśli przesadzimy z ilością, możemy roślinom bardziej zaszkodzić niż pomóc, zatem dokładność jest tu bardzo wskazana. Musimy na to uważać zwłaszcza jeśli stosowany przez nas nawóz zawiera duże ilości azotu, gdyż nadmiar tego pierwiastka bardzo źle wpływa na stan winorośli, powodując, że jest ona mniej odporna na mróz i już nawet niewielki może doprowadzić do jej obumarcia, a także roślina jest częściej atakowana przez różnego rodzaju choroby, bo jest na nie znacznie mniej odporna. Widać zatem, że nawozy mineralne trzeba stosować umiejętnie, zatem jeśli obawiamy się, że zniszczymy swoją małą winnicę, lepiej stosować naturalne nawozy.

Pielęgnacja winorośli

Roślina ta z zasady nie wymaga podlewania, ponieważ ma dobrze rozwinięty system korzeniowy, a także wykazuje się stosunkowo dużą odpornością jeśli chodzi o długotrwały brak wody. Jednakże jeśli w naszym ogrodzie występuje gleba piaszczysta, a w dodatku opady są bardzo skąpe, powinniśmy do czasu do czasu podlać nasz winogron. Na pewno to nie zaszkodzi, a może tylko pomóc, bo pamiętajmy, że każde odstępstwo od normy może odbić się na jakości owoców lub spowodować słabsze owocowanie. Zwłaszcza niedawno posadzone winorośle mogą wymagać podlewania, by dobrze się przyjęły, a także rośliny znajdujące się w fazie tworzenia się owoców – jeśli susza przypada właśnie na ten okres, systematyczne podlewanie jest niezbędne, czy tego chcemy, czy nie. Dodatkowo, jeśli nasza winorośl rośnie wzdłuż ściany jakiegoś budynku, musimy ją podlewać tym częściej, ponieważ musimy pamiętać, że właśnie w takich miejscach gleba wysycha znacznie szybciej niż w innych. Powinniśmy mieć to na uwadze jeśli zależy nam, by hodowana przez nas winorośl pięknie pięła się po ścianie domu czy altance, ale jeśli podlewanie jest dla nas dużym problemem, rozsądniej będzie posadzić rośliny w innej części podwórka czy ogrodu.

Podlewanie to nie jedyny zabieg, o którym musimy pamiętać w przypadku uprawy winorośli, konieczne jest bowiem również ściółkowanie. Na czym polega ten zabieg? Na glebie wokół krzewów winorośli należy rozmieścić ściółkę, na przykład w postaci przekompostowanej kory. Celem takiego zabiegu jest ochronienie rośliny przed nadmiernym parowaniem wody z gleby, dzięki czemu ma ona zapewnioną stałą wilgotność, a także ściółka nie dopuszcza do pojawiania się chwastów, które zabierałyby winorośli cenne substancje z gleby. Ściółka pełni też jeszcze inną bardzo ważną rolę – chroni korzenie roślin przed negatywnym wpływem wahań temperatury, widać zatem, że jest to zabieg bardzo potrzebny i koniecznie musimy go wykonać.

Jeśli chodzi o zabezpieczanie winorośli na zimę, to już w listopadzie, zanim pojawią się mrozy, musimy wrażliwe rośliny zabezpieczyć poprzez usypanie kopczyków ziemi. Nie muszą być one wyższe niż 30 centymetrów, gdyż chodzi o zabezpieczenie korzeni i podstawy rośliny, czyli najważniejszych części, których obumarcie z powodu mrozu oznaczałoby śmierć całej rośliny. Te pędy winorośli, które mają owocować w następnym roku, należy ostrożnie przygiąć do ziemi, uważając, by ich nie złamać, i również przysypać ziemią, lub też okryć je słomą czy włókniną i w takim stanie pozostawić aż do wiosny.

Co z przycinaniem?

To, w jaki sposób będziemy przycinać winorośl, uzależnione jest od odmiany, jaką posiadamy, bowiem różnie tnie się różne gatunki winorośli. I tak, jeśli posiadana przez nas roślina zalicza się do odmiany altanowej, powinniśmy bardzo uważać z jej przycinaniem i usuwać tylko te pędy, których jest za wiele i nadmiernie zagęszczają one roślinę. Nie przycinamy grubych ramion, które spełniają taką samą funkcję jak pień drzewa i nadają roślinie pożądany przez nasz kształt pnącza. Gdy posiadamy winorośl deserową, musimy ją ciąć każdego roku, bo od tego uzależnione jest obfite owocowanie, a przy tym musimy wiedzieć, jak to robić, bo na pewno nie można tego robić przypadkowo. Roślina najlepiej owocuje na pędach, które wyrosły z ubiegłorocznych pędów, dlatego musimy zadbać, by po przycięciu, którego dokonamy jesienią, pozostały 2 lub 3 pędy posiadające pąki kwiatowe. Jeśli zrobimy to nieprawidłowo albo zaniedbamy ten zabieg, możemy nie doczekać się zadowalających zbiorów.

Post Jak uprawiać winorośl? pojawił się poraz pierwszy w mPorady.pl.