Chcesz odnowić wnętrze, jednakże na ścianach znajduje sie tapeta i nie wiesz jak sie za to zabrać? Przeczytaj wskazówki, w których poradzę Ci jak najlepiej usunąć tapetę i przygotować ścianę do malowania.

1. W przypadku tapet winylowych pierwszą warstwę zdzieramy na sucho, natomiast kolejną – na mokro.
2. Zrywanie na mokro. Jest to jeden z najpopularniejszych sposobów na usunięcie tapety. Tapetę nawilżamy gąbką lub grubym pędzlem. Jeżeli tapeta zawiera warstwę ochronną, wówczas należy zrobić bruzdy na całej długości tapety, a dopiero potem namoczyć ją wodą. Wówczas będziemy mieli pewność, że woda dostanie się między tapetę a ścianę.
3. Można również użyć specjalnych środków do usuwania tapet. Są one stosunkowo niedrogie i skuteczne, albowiem radzą sobie z usunięciem kleju, który służył przyklejeniu tapety do ściany.
4. Po upływie 20 min należy przystąpić do zdzierania tapety. Usuwanie tapety nie jest skomplikowaną czynnością.
5. Po usunięciu tapety należy zmyć ścianę, a następnie zagruntować. Tak przygotowana ściana nadaje się do malowania.

Każdy co jakiś czas ma ochotę na radykalne zmiany wnętrza. A to stare meble przestały się podobać, a to pasuje odświeżyć łazienkę. Wówczas możecie natrafić na następujący problem: jak usunąć farbę olejna. Modne dawniej lamperie, obecnie są symbolem zamierzchłej epoki, zatem nie bójcie się iść z duchem czasu i zmieniać swoich wnętrz. Przedstawiam wam kilka metod na usuniecie farby olejnej.

• Pierwsza metoda to ręczne usuwanie farby olejnej, polegające na zdzieraniu jej przy użyciu szpachelki. Podczas usuwania farby olejnej z drewnianych powierzchni można również użyć szkła ze zbitej szyby, jednakże należy uważać aby się nie pokaleczyć. Ostre szkło znacznie lepiej radzi sobie z farbą olejną, aniżeli szpachelka. Pamiętajcie jednaj, że podane sposoby odnoszą się do niedużych powierzchni, albowiem przy większych staje się to bardzo męczące i pracochłonne.

• Farbę olejną z powierzchni szklanych najlepiej usuwać nożykiem z łamanym ostrzem lub żyletką.

• Kolejną metodą jest zdzieranie farby za pomocą wiertarki z obsadzoną szczotką drucianą. Sposób ten znakomicie sprawdza się przy dużych, metalowych powierzchniach, albowiem nie ma wówczas ryzyka uszkodzenia powierzchni. Podczas stosowania metody na powierzchniach nietrwałych tj. drewno czy tynk należy bardzo uważać, aby ich nie uszkodzić.

• Usuwanie farby przy użyciu opalarki, polega na rozgrzaniu zaschniętej farby do wysokiej temperatury. Farba staje się wówczas elastyczna dzięki czemu możemy ją znacznie łatwiej usunąć szpachlą z powierzchni. Opalarka świetnie sprawdza się na powierzchniach drewnianych tj. stare okna i futryny. Niestety usunięcie farby z materiałów które pochłaniają ciepło tj. metal i beton jest znacznie trudniejsze. Aby uzyskać spodziewany efekt należałoby bardzo długo podgrzewać dana powierzchnię.

• Ostatnim sposobem jest chemiczne usunięcie farby olejnej. Na powierzchnię należy nanieść środek chemiczny, który doprowadzi do złuszczenia farby. Po chwili farbę można usunąć szpachelką.
• Czasami farba bardzo mocno trzyma się podłoża, warto wówczas darować sobie zdzieranie tynku. Zamiast tego można nieco naruszyć powierzchnię farby, aby stała się chropowata. Najlepiej zrobić to szpachlą lub podziurawić młotkiem, następnie całość zagruntować i na to nałożyć płytki lub naciągnąć warstwę gładzi.

Jeśli chcecie mieć w swym otoczeniu chociaż fragment górskiego krajobrazu warto pomyśleć o zrobieniu skalniaka. Niektóre rośliny wyglądają wyjątkowo jedynie w zestawieniu z kamieniami, zatem warto poświęcić czas na wykonanie czegoś, co będzie pięknie reprezentowało wasz ogród. Podpowiem wam od czego zacząć oraz pomogę przejść przez kolejne etapy tworzenia skalniaka

1. W pierwszej kolejności należy znaleźć odpowiednie miejsce, w którym umieszczone zostanie alpinarium. Tylko od was zależy czy będzie to nieduży skalniaczek, czy też będzie rozciągał się na całej powierzchni ogrodu. Roślinność oraz inne elementy dekoracyjne ogrodu można rozplanować na wiele sposobów. Przy skalniaku możecie zrobić oczko wodne i otoczyć kamieniami. Można również stworzyć kamienne dróżki itp. Macie tutaj absolutną dowolność w tworzeniu, ograniczać was może jedynie brak pomysłów. Ważne jest to, że rośliny skalne lubią słońce, zatem postarajcie się aby teren był w dużym stopniu nasłoneczniony.

2. Kamienie mogą być różne, począwszy od małych, poprzez średnie, okrągłe i kanciaste, a kończąc na dużych głazach. Należy pamiętać aby skały nie były miękkie, ponieważ mogą zwyczajnie się rozsypać. Jeśli nie chcecie wydać za dużo pieniędzy, do budowy skalniaka użyjcie otoczaki, wapienie oraz troszkę żwirku. Z otoczaków można wykonać również ścieżki drogi brukowe.

3. Gleba powinna być dobrze przepuszczalna. Może być również zwykła przemieszana np. z torfem i piaskiem. Można do niej dodać drobnych kamyczków – żwirku.

4. Wybierając rośliny należy zwrócić uwagę na to, aby były ozdobne w różnych porach roku, ponadto powinny ze sobą kontrastować . Swe zadanie świetnie spełniają niskie trawy, rośliny cebulkowe, byliny, rozchodniki oraz przede wszystkim iglaki. Te ostatnie  znakomicie prezentują się w zimie, albowiem zachowują piękny zielony kolor.

5. Zanim stworzycie skalniaka warto pomyśleć o jego pielęgnacji, dzięki czemu będziecie mogli zaoszczędzić mnóstwo czasu. Naokoło roślin układa się włókninę – taką przez którą nie przejdą chwasty. Na tak przygotowaną ziemię sypiemy żwirek lub korę drzewną. Należy pamiętać również o przycinaniu nadmiernie rozrastających się pędów.

Zanim przejdziesz do wskazówek dotyczących montażu sufitu podwieszanego, warto abyś zapoznał się z wadami i zaletami takiej konstrukcji. Do najpopularniejszych należą sufity z płyt kartonowo-gipowych. Musisz jednak wiedzieć, że wykonanie sufitu tego typu jest czasochłonne oraz wymaga sporej dokładności. Polega ono na zamontowaniu na suficie stelażu, do którego przykręcamy odpowiednie płyty g/k. Końcowym etapem są prace wykończeniowe.

Wybór stelażu w dużej mierze zależy od wielkości oraz kształtu pomieszczenia, w którym planujemy podwiesić sufit, zatem:

• Stelaż jednopoziomowy jednokierunkowy należy zastosować we wnętrzach podłużnych
• Stelaż dwupoziomowy krzyżowy stosuje się w pomieszczeniach o dużej powierzchni, albowiem sufit taki bardziej obniża pomieszczenie, aniżeli ten wykonany na stelażu jednopoziomowym;
• Stelaż jednopoziomowy krzyżowy posiada zdecydowanie mniejszą ilość punktów zaczepienia w stropie, ponadto jest łatwy do wypoziomowania. Zaletą tego stelażu jest większa ilość miejsc podparcia, dzięki czemu płyty są mniej narażone na uszkodzenia.

Od czego zacząć?

1. Na początek musicie zmierzyć pomieszczenie i na tej podstawie dobrać odpowiednią ilość profili.
2. Na ścianach wyznaczcie linie, które oznaczać będą poziom przyszłego sufitu, pamiętajcie aby użyć do tego długiej poziomnicy. Kolejnym krokiem jest montaż profili UD, które muszą być zamocowane wzdłuż zaznaczonych linii.
3. Następnie należy wyznaczyć układ profili CD. Muszą one biec równolegle do siebie, w odstępach co 100 cm.
4. W miejscach przebiegu profili głównych (CD) zaznaczcie punkty, określające miejsce zamocowania wieszaków. Muszą być umieszczone na każdej z linii w odstępach 70-90 cm. Następnie w zaznaczonych punktach trzeba wywiercić otwory i włożyć w nie stalowe kołki rozporowe.
5. Kolejnym krokiem jest zamocowanie wieszaków na metalowych kołkach. Zdejmijcie części, które trzeba wsunąć w profile, a na koniec wetknijcie je w profile CD.
6. Teraz musicie zamontować profile. Końce podłużnych profili CD należy umieścić w profilach UD, a następnie połączyć obie części wieszaków. Między podłużnymi należy umieścić profile poprzeczne używając łączników poprzecznych. Gotowy stelaż musicie jeszcze wypoziomować poprzez regulacje położenia ramion wieszaków.
7. Ostatnim elementem montażu jest zamocowanie płyt. Należy przykręcić je do profili CD wkrętami typu TN. Wkręty musicie rozmieścić w odległościach nie większych niż 15 cm od siebie.
8. Po zamontowaniu płyt nadszedł czas na wykończenie sufitu. Na łączenia płyt naklejcie taśmę spoinową i wypełnijcie wszelkie szpary masą szpachlową. Nie zapomnijcie również o wypełnieniu miejsc w których znajdują się wkręty. Kolejnym krokiem jest naniesienie na całość masy finiszowej, którą musicie wygładzić. Po wyschnięciu należy wyszlifować sufit pacą z siatką ścierną.

Niekorzystne warunki glebowe oraz wysoki poziom wód gruntowych bardzo często staja się główną przyczyną zalewania piwnic oraz zawilgocenia fundamentów domu. Obecnie coraz więcej osób, które planują budowę domu stosuje drenaż opaskowy, dzięki któremu można uniknąć m.in. zalewania piwnic.

Są różne metody walki z podmokłą działką. Jeśli mamy do czynienia ze zbyt wysokim poziomem wód gruntowych, który ma niekorzystny wpływ na fundamenty domu, stosujemy drenaż opaskowy. Jest to sieć rur wkopanych w ziemię tuż przy fundamentach, których zadaniem jest odprowadzanie nadmiaru wody. Jeżeli natomiast woda zalega na powierzchni terenu, najrozsądniejszym rozwiązaniem jest zastosowanie systemów odwodnień liniowych. Ta metoda polega na umiejscowieniu korytek z rusztami równo z nawierzchnią. Woda która spływa do nich zostaje odprowadzona poza odwadniany teren.

Zastosowanie drenażu opaskowego
Nie każdy dom wymaga wykonania drenażu. Na terenach, gdzie gleba jest przepuszczalna, a nieprzepuszczalna warstwa gruntu znajduje poniżej fundamentów – drenaż jest zbędny.
Nie możecie natomiast zapomnieć o jego wykonaniu, gdy macie w planach budowę posesji w pobliżu zbocza lub skarpy. Wówczas najlepszym rozwiązaniem będzie wykonanie drenażu wokół ław fundamentowych.
Pamiętajcie również, że budując się na działce gdzie grunt jest nieprzepuszczalny (np. glina) oraz w miejscach z wysokim poziomem wód gruntowych – odwodnienie jest obowiązkowe.

Drenaż opaskowy układany jest wokół fundamentów budynku. Ma za zadanie zbieranie nadmiaru wody deszczowej, która spływa w głąb ziemi. Ponadto ma zmniejszać poziom wód gruntowych wokół budynku poniżej poziomu posadzki w piwnicy. Drenaż możecie wykonać zarówno naokoło fundamentów budynku podpiwniczonego jak i niepodpiwniczonego.

Kiedy drenaż jest niezbędny?
Wody gruntowe znajdują się dosyć płytko, albowiem nawet 50 cm pod powierzchnią terenu. To od ich poziomu oraz od głębokości wybudowania ław fundamentowych uzależniona jest decyzja dotycząca wykonania drenażu.

Jeśli obecnie zamierzacie wznosić dom na gruncie, gdzie drenaż wydaje się zbędny, nie da się przewidzieć tego, czy za kilka lat wasza piwnica będzie stale podtapiana. Dzieje się tak, albowiem warunki hydrogeologiczne waszej działki mogą się zmienić np. wskutek zmian klimatycznych i zwiększonych opadów.

Jak wykonać drenaż?
Technika budowania drenażu w dużej mierze zależy od przepuszczalności gruntu. W przypadku, kiedy macie do czynienia z gruntem przepuszczalnym należy na wysokości ławy fundamentowej ułożyć obsypkę drenarską, na niej układacie rury, które ponownie musicie zasypać obsypką. Na koniec przysypcie całość gruntem.

Na większe trudności natraficie podczas wykonania drenażu w gruncie nieprzepuszczalnym.

Początkiem prac będzie budowa tzw. drenażu płaszczyznowego wzdłuż ściany fundamentowej. Aby go wykonać musicie zamontować na ścianie fundamentowej izolację przeciwwodną lub przeciwwilgociową, następnie warstwę izolacji ze styropianu oraz warstwę drenażową, która ma ułatwić spływanie wody wzdłuż ściany oraz przyspieszy jej osuszanie.

Całość należy zabezpieczyć geowłókniną, powinniście ją również ułożyć na dnie wykopu. Pełni ona rolę filtra, który zatrzymuje płynące z woda drobinki gruntu. Na niej, w warstwie obsypki filtracyjnej, musicie umieścić rurę drenarską, którą również należy przykryć geowłókniną.

Do wykonania obsypki filtracyjnej potrzebny jest materiał o średnicy minimum 16 mm, który zagwarantuje swobodny przepływ wody. Może to być np. keramzyt, żwir rzeczny lub otoczaki.

Aby drenaż spełniał w stu procentach swoją funkcję i odprowadzał również wodę opadową musicie na powierzchni gruntu wykonać opaskę żwirową wokół całego budynku i tuż przy jego ścianach.

Gdzie odprowadzić wodę z drenażu?

Podczas wykonywania drenażu w gruncie przepuszczalnym na działce z niskim poziomem wód gruntowych, zebraną przez drenaż wodę możecie rozsączyć w ogrodzie. Należy wówczas pamiętać o zachowaniu minimalnej odległości 20 m od domu. Rury rozsączające musicie zakopać się w ziemi poniżej studzienki zbiorczej systemu drenarskiego.

Musicie pamiętać o tym, aby rury drenażu ułożyć z odpowiednim spadkiem najlepiej 2-3% – albowiem daje to gwarancje samoczyszczenia się rur.

Można zbudować studnię chłonną, której dno znajdować się będzie w niżej położonej warstwie gruntów przepuszczalnych.

Woda może być również odprowadzana poza działkę do kanalizacji deszczowej. Możecie również wykorzystać pobliskie jezioro, rów melioracyjny, staw lub płynącą niedaleko rzeczkę. Oczywiście najlepiej, jeśli odbiornik położony będzie poniżej całego systemu drenarskiego. W innym wypadku konieczne będzie zastosowanie specjalnej pompy do wody zanieczyszczonej co wiąże się z dodatkowymi kosztami za prąd.

Jak działa drenaż?

Na całym obwodzie rur drenarskich znajdują się otwory przez które do środka dostaje się woda. Z racji tego, że ułożone są ze spadkiem, woda spływa nimi a następnie jest odprowadzana poza obręb budynku.

Do wykonania takich rur przeważnie stosuje się tworzywa sztuczne – PVC lub PE.

Aby uniknąć podtapiania piwnic, należy otoczyć drenażem zewnętrzne ściany fundamentowe. Rury systemu drenarskiego musicie umieścić w połowie wysokości ławy fundamentowej. Należy pamiętać, aby spód rury znajdował się minimum 20 cm poniżej górnej krawędzi ławy. Uważajcie aby nie znalazł się poniżej dolnej krawędzi ławy, albowiem wówczas woda mogłaby się wedrzeć pod fundament i podmywać go.

Jeśli wykonujecie drenaż do wcześniej wybudowanego domu, należy umieścić go w odległości 2-3 m od ścian  fundamentowych.

Budując system drenarski należy pamiętać o wykonaniu studzienek rewizyjnych. Umieszcza się je w miejscach, gdzie rury ulegają załamaniu, czyli na rogach budynku. W przyszłości ułatwią one przepłukanie rur wodą i usunięcie znajdującego się  w nich szlamu. Studzienki rewizyjne powinny być przykryte zdejmowanymi pokrywami.

Na końcu całego systemu należy zamontować studzienkę zbiorczą, która ma za zadanie odprowadzić wodę poza teren obiektu.